Voorafgaand aan de uitzendingen van De Zomer Voorbij zullen wij dit seizoen iedere keer een kort verhaaltje plaatsen over de uitzending die komen gaat op tv. Zo kun je alvast lezen wat je te wachten staat….. De uitzendingen beginnen dit jaar weer (als ik me niet vergis) in de eerste week van september. Ga allemaal kijken!!!!

Dit jaar was een heel bijzonder jaar voor De Zomer Voorbij. Waarom?? Geen idee….maar het voelde anders dan anders. We hadden er ‘op een andere manier zin in’. Niet zo van: ‘We gaan zuipen en feesten voor onze levens’ maar ‘we willen de saamhorigheid hoog in het vaandel houden’. Klinkt een beetje vaag en zweverig als ik het zo zeg. Een beetje hippie-achtig….en dat is precies waar ik naartoe wil. Onze uiteindelijke bestemming moest Ibiza worden. Maar niet het Ibiza van de discotheken die pas ’s nachts om twee uur open gaan maar meer het relaxte, hippie-gevoel van Ibiza. En daar hadden we heel veel zin in.
De Zomer Voorbij 2014 3js.nl

Maar eerst een bezoek aan Barcelona deze keer. Ook leuk: Dat we niet meteen naar onze hoofdbestemming gingen maar eerst een stad bezoeken. Barcelona. We waren er allemaal al een keer geweest volgens mij dus we wisten al wat er leuk aan was. Niet dat dat nou zo belangrijk is want De Zomer Voorbij staat niet bekend om z’n culturele karakter. Het gaat om ‘lachen’. En gelukkig maar. Het begint al op Schiphol ieder jaar. Het eerste moment dat we allemaal weer bij mekaar komen na een jaar. Het vaste ‘Zomer voobij’-team. Ongeveer 35 mensen (productie, camera’s, geluid, gasten, management) die mekaar ondertussen al een jaar of 10 kennen. Allemaal vrienden dus die ieder jaar weer naar deze trip toeleven, al was het alleen maar omdat we mekaar dan weer even tien dagen lang spreken. Allemaal creatieve mensen die deze tien dagen op vakantie zijn met 1 belangrijk doel: Het maken van een mooi tv-programma.

De eerste gast werd al gelijk geintroduceerd op Schiphol. Acteur Mike Weerts. Jan Smit noemt hem zijn ‘broer’. Omdat ie inderdaad wel een beetje op Jan lijkt….en in de omgang sowieso ook wel een beetje ‘Volendams’ is. Hij is ook bovenmatig geinteresseerd in het Volendamse dialect en probeert het ook te leren. Heel grappig is dat. Niemand kan dat namelijk vlekkeloos leren (als iemand dat al moet willen) maar hij komt soms verdacht dicht in de buurt. Wij kenden Mike ondertussen ook al omdat hij vorig jaar tijdens de Volendammer kermis een dagje met ons mee was. En als je dat hebt meegemaakt, dan ben je al behoorlijk ingeburgerd. Mike hoefde dan ook weinig te doen om het ijs te breken met ons. Als acteur is hij trouwens vrij succesvol en alom gewaardeerd. Hij gaf ons gelijk op Schiphol al een kleine cursus ‘drama’ door samen met Kees Tol een scene te spelen als een ruziënd homo-stel. Interessant…..met een hele verrassende afloop. Aangekomen in Barcelona kwamen we in een leuk hotel in een iets minder leuke buurt. We hebben er niet veel last van gehad verder maar dat het in de zijstraten van de Ramblas ’s nachts ‘onguur’ is, kunnen we wel beamen nu. Maar wat hebben we ongelofelijk gelachen al gelijk het eerste uur dat we er waren. Gelijk ieder een vissekom met Sangria op een terrasje en de trip was begonnen met een knal.

Gelijk diezelfde dag kwamen er nog meer gasten. En niet de minste ook. Nick en Simon kwamen. Samen met Dave von Raven en Arjan Spies van de band The Kik uit Rotterdam. Dat was te gek. We vinden het uiteraard nog steeds zonde dat Nick en Simon ooit besloten hebben om niet meer met ons mee te gaan als vaste leden van het programma maar we begrepen het. Gelukkig waren ze wel al voor de tweede keer bereid om voor twee dagen langs te komen. Als Nick en Simon bij ons in de buurt zijn en de camera’s draaien, dan gaan we gelijk ‘aan’. ‘AAN’ als in: Dan komt er gewoon geen zinnig woord meer uit. De ene domme grap na de andere die bruikbaar is voor het programma. Alsof het een sport is, zo zijn we dan in de weer. En lachen met onze bekken wijd open. Maar ze kwamen dus aan met een taxi-busje samen met de twee heren van The Kik. Mensen kennen ze wel van De Wereld Draait Door. Iedereen moet in die tijd weleens gedacht hebben “Wat zijn dat toch voor rare gasten met die Beatles-pakjes aan?” maar ze doen het er niet om. Die gasten zijn gewoon uit de jaren 60 weggelopen. Ze horen daar. Dave had een draagbare platenspeler bij zich. Een DRAAGBARE PLATENSPELER… Ik wist niet dat dat bestond. Daar kun je oude 45-toeren singles in stoppen en dan gaan ze (ietsje te snel) draaien. Echt ongelofelijk. En ook hun muziek. Helemaal die oude 60’s stijl. Ze kunnen niet anders. Dat zijn zij. En daarnaast zijn ze dus heel erg grappig, vooral door dat Rotterdamse accent. We gingen samen naar het Barcelona-stadion. Camp Nou. De heren van The Kik en ik. Samen met Jan Smit en Simon Keizer. De meningen waren dus verdeeld over hoe heilig die grond is daar. Ik heb er namelijk niks mee. Voor mij is Camp Nou net zo heilig als het park bij m’n ouders voor de deur. Of misschien wel minder heilig. Jan Smit werd er weer bijna opgepakt, zoals dat bijna traditie is bij De Zomer Voorbij…..maar dat moeten jullie zelf maar zien.

De andere groep ging nog een trip maken door de stad met van die gele autootjes. Heel onbenullig…. voor het vallen van de avond bezochten we ook nog Parc Guell, op zoek naar de mozaïeken van Gaudi en zo gingen de eerste twee dagen voorbij. “Als dit de sfeer wordt dit jaar…..dan mogen we onze handen stijf dichtknijpen” zeiden we tegen elkaar…en we maakten onszelf klaar voor de overtocht per boot naar Ibiza….en wat zou het nog gezellig worden.