Watermensen

Ik geloof niet meer wat ik geloofde als kind
M’n hoofd gaat tekeer als een wervelwind
Te oud om te vragen wat ma d’r van vindt
Dat het hele verhaal weer opnieuw begint

Laat haar gaan, ze is niet voor jou
Laat haar gaan, ze is niet de ware vrouw
Ik ben onderhand dertig jaar oud

Doof en blind en naïef als het kind
Dat gelooft dat de held altijd overwint
Kijk je machteloos toe hoe je droom wordt vermoord
Je je woede verbergt en je snikken smoort

Laat haar gaan, ze houdt niet van jou
Laat haar gaan, ze heeft nooit geloofd in jou
Ik ben onderhand honderd jaar oud

En het is net alsof alles opnieuw begint
En het is net alsof ik nooit ben bemind
Komt er ooit iets als geluk voor mij?
Ik word nooit meer dat kind

Als je toekomst getekend wordt door je verdriet
Je geen licht aan het eind van de tunnel ziet
En je ziel wordt gehard in je donkerste uur
Sta je op je moet over of door die muur

Laat maar gaan, de ochtendzon lacht
Laat maar gaan, er is weer een nieuwe dag
Ik ben onderhand duizend jaar oud

En het is net alsof alles opnieuw begint
En het is net alsof ik nooit ben bemind
Komt er ooit iets als geluk voor mij?
Ik word nooit meer dat kind

Buiten waait de wind
De frisse wind is er voor jou
De goden goed gezind
Als jij maar op jezelf vertrouwt

Vele maanden lang
Zaten we bij de pakken neer
Zonder reden bang
De oorzaak wisten we niet meer

Kom en neem m’n hand
Laten we samen als een wapen zijn
Nu is hier de kans
We hebben tijd op onze hand
Zolang we samen zijn

Kom ik ga je voor
En alle poorten zullen open gaan
Loop een beetje door
Dan kom je voor het donker aan
Op ‘t feest
Onder de volle maan

Wolven in ‘t bos
De wilde golven van de zee
Laat verleden los
Neem je ervaring met je mee

Boven aan de berg
Kijk je de dwergen lachend na
Jouw gedane werk
Is waar die brede lach voor staat

Ik ga bij jou vandaan
Waar ik ga, wat zal het zijn?
Waar geluk en rode wijn
Aan de dagelijkse orde zijn

Ik heb genoeg gehad
Van gejammer en gezeur
Ik laat de ruzies en de sleur
Voor wat ze zijn en ik verdwijn

Het goeie leven is dichtbij
Kijk niet achterom ook niet opzij
Jij moet vooruit
Wat is wijsheid nog vandaag?
Voor God een weet, voor mij de vraag
Wie z’n ogen sluit
Komt bedrogen uit

Mijn hele leven lang
Heb ik geluisterd naar jouw stem
Alsof ik een dove ben
Omdat ik jouw verhalen allemaal ken

Mijn zin en mijn geduld
Zijn vertrokken naar de maan
Maar ik ga erachteraan
Haal ze in, neem ze mee naar een beter bestaan

Het goeie leven is dichtbij
Kijk niet achterom ook niet opzij
Jij moet vooruit
Wat is wijsheid nog vandaag?
Voor God een weet, voor mij de vraag
Wie z’n ogen sluit
Komt bedrogen uit

De zon komt op, het weiland glanst
Wakker worden
Voor nog zo’n kans, weer zo’n kans
Op een toekomst zonder zorgen

Ik kon me nooit verbeelden
Dat ik ouder worden kon
Vertrouwde taferelen
Ons grasveld in de zon

Ik zie mezelf nog scoren
In ‘t kleine houten doel
Daar werd geluk geboren
Daar waar ik ‘t nog steeds voel

In mijn dorp, mijn dorp
Door de kerk en de werklui ontworpen
Wist ik maar hoe en waarom
De toekomst m’n jeugd overnam

In mijn dorp, jouw dorp
Of de zon schijnt of dat ‘t koud wordt
Morgen stel je geen vragen
Zolang je vandaag zeggen kan
Ik ga nooit meer weg uit Volendam

Na een maand in Amerika
Trekt m’n hart ‘t niet meer ik ga naar huis
Dat iemand ooit emigreerde hier vandaan
Breng ik niet thuis

In mijn dorp, mijn dorp
Door de kerk en de werklui ontworpen
Wist ik maar hoe en waarom
De toekomst m’n jeugd overnam

Kijkend naar de beelden
In mijn oma’s oude boek
De foto’s zijn vergeeld en
De winkels opgedoekt

De blijheid in de ogen
Hield de armoe in de ban
De tijd is omgevlogen
Tja… dat zeggen oma’s dan

Telkens weer komt geluk op mij neer
En ik heb het niet meer in de hand
Onverwacht als een hogere macht
Word ik door ‘t gevoel overmand
Stopt de trein op een teken van mij
Het is net of de seinen verscholen zijn
Wekenlang liep jij aan m’n blikken voorbij
En nu loop je met mij op ‘t stra-hand in hand

Vaar nog even met me mee ik kom er nooit alleen
Laat me zweven op de wind maar houd me op de been
M’n hart is misschien groot maar niet van steen
Het wordt nooit meer zo onschuldig als voorheen

Teveel eer het houdt op op een keer
Is de weelde wel eerlijk verdeeld
Zie ze kijken begrijpelijk weer
Succes is m’n evenbeeld
Ik droomde dat ik verdronk in een bad
Vol met tranen om wat ik verloren had
Maar voor dag en dauw word ik wakker naast jou
Beeld van een vrouw ga je mee op m’n pad

Vaar nog even met me mee ik kom er nooit alleen
Laat me zweven op de wind maar houd me op de been
M’n hart is misschien groot maar niet van steen
Het wordt nooit meer zo onschuldig als voorheen

Blijf je nu weg, lief?
Laat je me zwelgen in zelfmeelij
Met m’n hart doorkliefd
En een afscheidsbrief?

Toen zag ik echt niet
Hoe jij het einde aan zag komen
Maar gewoon genieten kon
Je toonde geen verdriet

Als ‘t rood verschiet
Gaat liefde dood toch, of niet?

Want als de avond langzaam valt
Dan brandt m’n hart weer van verlangen
Denk ik aan dagen vol geluk
En aan jouw lichaam warm en zacht
Laat me dromen
Dat jij weer thuis zal komen deze nacht

Morgen hetzelfde
En daarna nog een hele tijd
Het gemis dat onvermijdelijk is
Raak je nooit echt kwijt

Wat men vertelde
Is meer dan waar, ik werd gewaarschuwd
Voor een kater van een jaar
M’n vrienden staan wel voor me klaar

Het is een mooi gebaar
Maar ik zeg laat me, laat me nou maar

En als de avond langzaam valt
Dan brandt m’n hart weer van verlangen
Denk ik aan dagen vol geluk
En aan jouw lichaam warm en zacht
Laat me dromen
Dat jij weer thuis zal komen deze nacht

Ik verdwaal in de verhalen
En jouw sprookjesachtige verschijning
Zal de boze krachten doen verdwijnen
‘k Wil niet alleen zijn
Waarom kan ‘t leven zo gemeen zijn

Ik wil je zo veel zeggen
Maar woorden zeggen niet
Dat wat mijn hart bedoelt want ik voel meer
Dan een romantisch boek telkens beweert

M’n zorgen laat ik spreken
’t Zou anders moeten zijn
Echt, m’n verlegenheid bindt de strijd aan
Maar m’n mond laat die zinnen niet gaan

Jij lacht en de schaduw verdwijnt
Jij danst en ik ben m’n verstand alweer kwijt
En je huilt als ik zeg tegen jou
Dat ik veel van je hou
Jij zingt en de wereld is stil
Laat mij naar je luisteren zolang ik maar wil
Tot de dag dat de wereld weer draait
En de wind verder waait

De meningen verschillen
Wat vaak in storm ontaardt
Toch is ‘t nooit jouw schuld, mijn geduld faalt
Waardoor ‘t ene woord ‘t andere haalt

Jij lacht en de schaduw verdwijnt
Jij danst en ik ben m’n verstand alweer kwijt
En je huilt als ik zeg tegen jou
Dat ik veel van je hou
Jij zingt en de wereld is stil
Laat mij naar je luisteren zolang ik maar wil
Tot de dag dat de wereld weer draait

Zal dan alles weer anders zijn
M’n land weer met twijfel bezaaid
Dans verder voor mij, dans verder voor mij

Witte wolken jagen voorbij
Hier in het zand lig je stil aan m’n zij
Dat is goed en dat is het voor altijd

Kijk het water stroomt op ‘t strand
Nu is de zee hier en later weer land
Nu de liefde en later de waarheid

Ooit als het kouder en stil zal zijn
Zal ik nog steeds van je houden
Als dan de hartstocht, het vuur verdwijnt
Is er nog altijd het stil en tijdloos vertrouwen

Ouderdom brengt ooit de laatste reis
Rimpels om de ogen haren grijs
Waar zal de wereld zijn
Zo zonder jou en mij

Ouderdom is mooi maar ook het eind
Het leven wordt voltooid verleden tijd
Het zal me een zorg zijn
Als jij maar altijd bij me blijft

Eerst de zomer en dan weer de kou
Weer een seizoen in ‘t leven van jou
Ging voorbij met mij aan het voortouw

Nooit meer een dag met een nieuw geheim
Twijfel was in ‘t verleden
Steeds als er land in ‘t zicht verschijnt
Wacht ‘t geluk aan het eind en lach je tevreden

Ik zing en als jij luistert
Worden dingen ineens duidelijk
Zomaar ineens zijn wij bij elkaar

Dit lied kan jouw leven zijn
Op jouw lijf geschreven zijn
Zomaar ineens de liefde verklaard

Zonder dat ik je ken
Zonder dat jij weet wie ik ben

Als je die tinteling voelt
Weet je precies wat ik bedoel
Spring op van je stoel
Een beetje verliefd, wat een gevoel
Kan het iets worden voor mij?
Waarschijnlijk niet!
Toch ben ik morgen benieuwd
Of ik je ooit nog eens zie

Jouw blik in dit rode licht
Reken ik als mijn bezit
Totdat het licht dooft en je weer gaat

Muziek en jij, ze zijn voor mij
Zoveel meer dan ik begrijp
Als ik gewichtloos dans op de maat

Gaat er wat door me heen
Als jij dat ook kent zijn wij één

Als je die tinteling voelt
Weet je precies wat ik bedoel
Spring op van je stoel
Een beetje verliefd, wat een gevoel
Kan het iets worden voor mij?
Waarschijnlijk niet!
Toch ben ik morgen benieuwd
Of ik je ooit nog eens zie

Vergeet je me niet, zometeen
Ik heb m’n best gedaan
Neem m’n woorden met je mee

Wat ik wist van de liefde    
Was het weten niet waard
Als een vraag werd beantwoord
Was het meestal niet waar
Ik zocht naar het vuur in het hart van de mensen
Toen vond ik de waarheid en dat was zoveel meer
Dan ik had kunnen wensen                

En ik leef van het licht in je ogen
De zon in de nacht en de storm in m’n hart is de kracht
Laat me hier in ‘t licht laat me leven
Hou me hier in de gloed van de zon
Waar m’n leven begon

Toen ik dacht dat ik groot was  
En de wereld te klein
Werd verwacht dat ik doorhad
Hoe ik gelukkig moest zijn
Ieder zuiver idee werd met stomheid geslagen
Dus ging ik maar mee op de golven van tijd
Zonder verdere vragen

En ik leef van het licht in je ogen
De zon in de nacht en de storm in m’n hart is de kracht
Laat me hier in ‘t licht laat me leven
Hou me hier in de gloed van de zon
Waar m’n leven begon

Niets kwam ooit dichterbij dan jouw liefde voor mij
Je denkt met me mee langs de zijlijn, ik win de wedstrijd
De strijd met mezelf
Mijn wederhelft
Weet je wel dat ik leef van ‘t licht in je ogen
De zon in de nacht en de storm in m’n hart is de kracht
Laat me hier in ‘t licht laat me leven
Hou me hier in de gloed van de zon
Waar m’n leven begon
Waar de liefde begon
Waar m’n leven begon
Waar de liefde begon
Waar m’n leven begon

Ze stond bij de schepping vooraan
God wou dat ‘t goed zou gaan
Hij legde de stranden aan
En gaf haar de mooiste naam

Ze groeide en werd zo die streek
Die zoveel op de hemel leek
Dat Hij er nog vaak naar keek
En soms aan zijn eigen trots bezweek

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Hoor de muziek op straat
De geur van elke roos
Tilt me van de stenen los

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Kinderen rennen rond
Als engelen uitgedost
Van de vooroordelen verlost

De oudjes herdenken de tijden
In rust en tevredenheid
Al zijn ze de jeugd nooit kwijtgeraakt
Ze fluiten de mooie meiden na

De regen is welkom en warmer
Dan ‘t water in de rivier
Ieder jaar wordt ‘t mooier hier
Al moet ik gaan ik verlaat je nooit meer

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Hoor de muziek op straat
De geur van elke roos
Tilt me van de stenen los

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Kinderen rennen rond
Als engelen uitgedost
Van de vooroordelen verlost

Wie denkt er aan morgen
Zorgen worden hier voor gisteren bewaard
De klok weet zelf niet waar de klepel hangt
De angst is dood verklaard

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Hoor de muziek op straat
De geur van elke roos
Tilt me van de stenen los

Alli, las manos de Dios
Que realizaron tantos milagros
Kinderen rennen rond
Als engelen uitgedost
Van de vooroordelen verlost

We slapen in het park vanavond
’t Is zomer en het blijft lang licht
Als de zon achter de nacht vandaan komt
Vindt die het eerste jouw gezicht

Jouw gezicht, fijn als de rozen
Sprekende ogen, stil
Een klein gedicht klinkt door de bomen
Woorden die ik horen wil

Wie de wegen altijd maar bewandelt
Precies zoals het wordt verwacht
En nooit wat impulsiever handelt
Ligt niet onder een boom vannacht

Lieveling zie je de sterren?
Laat je wensen vrij
Een vogel zingt heel in de verte
Liedjes over jou en mij

Één met de bomen en met elkaar
In het hoge gras, ze gelooft het pas
Als ik in haar armen knijp
Begrijp je nou hoeveel ik van het leven hou

We slapen in het park vanavond
’t Is zomer en het blijft lang licht
Als de zon achter de nacht vandaan komt
Vindt die het eerste jouw gezicht

Lieveling zie je de sterren?
Laat je wensen vrij
Een vogel zingt heel in de verte
Liedjes over jou en mij

Één met de bomen en met elkaar
In het hoge gras, ze gelooft het pas
Als ik in haar armen knijp
Begrijp je nou hoeveel ik van het leven hou

De zomer begon toen ik zag wat ze kon
Met dat hart van mij
Mmm bijdehante meid
Allang weer verleden tijd

Vreugde vergaat als je plotseling ontwaakt
En de werkelijkheid
Altijd weer anders blijkt
En zij met een ander vrijt

Laat het eind van de zomer maar komen
Ik heb m’n dromen
‘k Heb de tijd voor m’n vrijheid genomen
Nou denk ik aan al wat je zei
En gaat in de hoop dat je droomt over mij
De zomer voorbij

Lasten te dragen als kleuren vervagen
Naar goud en bruin
De dijk, moe en platgestruind
Ziet er vergeten uit

Maar herinnering kleeft aan de foto’s en even
Ben jij d’r weer
Net als die eerste keer
Zo’n zomer komt niet meer

Laat het eind van de zomer maar komen
Ik heb m’n dromen
‘k Heb de tijd voor m’n vrijheid genomen
Nou denk ik aan al wat je zei
En gaat in de hoop dat je droomt over mij
De zomer voorbij

Ik betover je voor ‘t slapengaan
Spreek een goed woord en raak je aan
Engelenkoren zingen straks je naam

Nu ben je nog zo’n kleine vent
En zolang jij de mijne bent
Ben ik voor jou en pas m’n leven aan

Maak ik je blij wanneer je huilt
Voel ik me rijk wanneer je lacht naar mij
Breek ik het ijzer met m’n hand
Voel ik me wijzer dan de krant van morgen

‘k Zal voor je zorgen kleine man
Lag ’t aan mij dan zou jij eeuwig leven

Onze ogen konden kijken
Sinds het licht ons land bescheen
Maar na het breken van de dijken
Ging men denken naar ik meen

Zolang golven overheersen  
Wars van droogte en van tij
Zo kan ik niet overleven
In gewone zekerheid

Laat het water mij maar dreigen
Laat het me grijpen naar de keel
Alleen voor ons wij watermensen
Wordt het water nooit teveel

En als ‘t water ons zal krijgen  
Heeft ‘t lang genoeg geduurd
Dan worden wij, die watermensen
Naar een hoger plan gestuurd

Tussen de zilvergrijze aderen
Leef ik in mijn waterland
Ik kan strijden, ik kan varen
En zet de zeeën naar mijn hand

Onbedwingbaar is de woede
En het vloeibare geweld
Je zal vechten, je zal bloeden
Watermens, mijn held

Laat het water mij maar dreigen
Laat het me grijpen naar de keel
Alleen voor ons wij watermensen
Wordt het water nooit teveel