Kamers van m’n Hart

Steen voor steen
Stapelend heen
Krachten verwachtend
In m’n eigen huis ontheemd

Nachten alleen
Duizend en één
Wrange verlangens
Dromen vaag en vreemd

Klauterend, strompelend
Uit het schemerdonker bont en blauw
Zonder raad of richting, zonder touw
Bang zijn maar geloven
Dat ik ooit weer boven komen zou
Wetend wat ik toen niet weten wou
Dat alles door de liefde van een vrouw

Woord voor woord
Angsten vermoord
Streven en geven
Weten hoe het hoort

Varend vooruit
Zout op mijn huid
Golven bedolven
Wat mijn pad heeft gekruist

Gelouterd en herboren
Hier vanuit m’n toren hoog en droog
Schreeuw ik naar beneden wat ik weet
En wie het liever niet wil horen
Houdt zich voor het kraaien doof
Een ander kijkt omhoog en fluit al gauw
Mijn hoogste lied van liefde voor een vrouw

refrein (2x)
Hier van binnen was het koud en mistig
Al was het midden in de zomertijd
Wie het beminnen van een vrouw zo mist is
Snel de zin in heel het leven kwijt

Zoek je een schuilplaats voor de nacht
Het bed is verschoond, warm en zacht
In de kamers van m’n hart
Waar een nieuwe liefde wacht
Op een deken van zij
Een leven vol lekkernijen

Kijk uit het raam naar m’n gazon
Daar groeide onkruid door beton
Terwijl ik speelde in de zon
En problemen overwon
Overwoekerde muren
In de verloren uren

refrein

In het diepst van de nacht
Als je mij weet te vinden
Als de lust naar je lacht
Zal m’n hart je verslinden?
In de kamers van m’n hart
Laat m’n vrijheid je binden
Laat mij je beminnen
Ga maar naar binnen
Ga maar naar binnen

Genot is een noodzaak in m’n hart
Maar neem niet teveel, lach niet te hard
‘k Heb er menigeen verward
Als ik in de kamers van m’n hart
Als er één weggaat
Een ander naar binnen laat

Een beetje talent prijkt op een zuil
M’n raffinement houdt zich nog schuil
Tot je je eigen huis verruilt
Voor een duik in deze kuil
Van plezier en verderf
Genieten totdat we sterven

refrein

En ’s nachts als je slaapt
Laat ik een lichtje aan
De ramen veilig dicht gedaan
We doen alsof je nooit meer zal gaan

In het diepst van de nacht
Als de lust naar je lacht
Laat mij je beminnen
Ga maar naar binnen
Ga maar naar binnen

We reizen overal vandaan
We misten nooit de kracht om verder te gaan
Als vissen in een oceaan
Oneindigheid verleidt ons zolang we bestaan
Hoe de stand van de maan
En de ondergaande zon ons ‘zijn’ bepalen
Begrijpt men in de meeste talen
De wereld in het rond, we blijven dwalen
Bevlogen als vogels

refrein

Ik ben de geesten die me voor zijn geweest
(Leef waar je leven wil)
De kathedralen die bepalen wat je vreest
(Vrees wat je vrezen wil)
Ik ben de boeren, de keizers
De hoeren, de wijzen, de dominees
Wees wat je wezen wil

Ik vraag waarom ik leef en ben
En iets in mij zegt dat ik de antwoorden ken
De God die alles simpel maakt
Ontkent de schoonheid van de eeuwige vraag
Hoe de drang naar het weten
Het hoe en het waarom ons ‘zijn’ bepalen
Is geschreven in de oudste talen
De wereld in het rond, we blijven dwalen
Bevlogen als vogels

refrein

Wees wat je wezen wil
Wees maar wakker, wees maar stil
Als alle harten open gaan
Kan het allemaal bestaan
Alle geesten, de kathedralen
Alle boeren, de keizers, de hoeren
De wijzen, de dominees
Wees wat je wezen wil
Wees maar wakker, wees maar stil

Die hoge muren om je heen
Van angst en steen
Onbereikbaar voor het licht
Voor het woord gezwicht

refrein

Die laatste dag, jouw laatste tranen
De laatste stralen van de zon
Toen de stilte zei wat ik jou nooit zeggen kon

Het eindeloze zoeken naar
Een opening
En alle troost en warmte die zomaar
Verloren ging

refrein

Overleven en zwijgen
Over liefde en lijden
En alles wat telde kwam nooit aan de schaamte voorbij

Neem je hoofd in m’n handen
Leg je neer en de brandende spijt
Het is voorbij
Van alles vrij

refrein

Als ik morgen niet meer wakker word
Leefden we geen dag tekort
‘k Geef m’n koude handen aan jou
Ik zeg het nog een keer, jij was die vrouw

De parels aan m’n levenslijn
Die altijd zo gebleven zijn
Bleven schijnen wat ik ook zei
Je was er altijd voor mij
Als ik morgen bezwijk aan de wijn

refrein

Drink op mij
Breng een toast uit op mij
Laat de verhalen maar levendig zijn
Drink op mij
Breng een toast uit op mij
Laat je maar leiden door het leven
Vergeet alle narigheid

Als ik morgen niet meer bij je ben
Zorg ik dat je aan de pijnen went
Woorden waken steeds over jou
Schud ze gerust uit je mouw

De doden wachten op een krimp van mij
Weten dat ik tot het bitter eind
Drinken blijf met jou aan m’n zij
Toch is het feest niet voorbij
Als ik morgen bezwijk aan de wijn

refrein

Je tekent een zon voor mij
Je breekt door m’n wolkenbrei
M’n lust en m’n leven, de lente, de liefde

Wie weet of je blijft bij mij
M’n creativiteit ben jij
Alles wat verschijnt op dit briefje

Waarom zou jij liever grijs willen zijn
Waarom denk jij aan toen

refrein

Laten we het anders doen
De wereld is toch veel te groot
Vul m’n hart en leeg m’n hoofd
Kleur m’n leven groen
Kleur m’n leven geel
Kleur m’n leven rood

Als ik de dansende rijmen zie
Verweven in de harmonie
Verlossende woorden, de zin van het leven

Je schildert m’n water blauw
Open is m’n deur voor jou
Ik schenk je wat in, toe blijf je nog even

Door jou laat m’n leven zich lezen
Je leidt me langs ieder seizoen

refrein

Ik hoor de angst en wanhoop in haar stem
Niet de klanken die ik van haar ken
Het is niet zo’n traan veroorzaakt door de wind
Maar één die z’n oorsprong vindt
In een hart dat hevig lijdt
In de liefdesstrijd

Zeker maar voorzichtig zeg je zacht
Er wordt voorlopig ander weer verwacht
Ik kijk alsof ik begrijp wat je bedoelt
Maar m’n hoofd wordt overspoeld
Met gedachten aan een tijd
Van onzekerheid

refrein

Hou van mij
Blijf bij mij
Want je heelde al m’n wonden
Hier heb ik m’n plek gevonden
Want ik hou van jou
Geloof me nou
Al wat leeft dat weet dat ik niet zonder jou leven kan

Gedreven door mijn streven op ‘t strand
Schreef t water woorden in ‘t zand
Er jankt een meeuw die hoorde wat ik dacht
M’n hart dat schreeuwt om kracht
In m’n onmacht reikt m’n hand, maar jij verdwijnt in het achterland

refrein

Zal ik duiken voor de storm
M’n hoofd gebruiken of enorm
Hard gaan schreeuwen om hervorming
Van die eeuwenoude wet
Die m’n ziel zo ontzet
Misschien dat iemand mij
Zomaar redt
Hou van mij

Zeg maar niks, heel even niks
Of wil je een bekentenis
Ik ben niet van betekenis voor haar
Kijk maar eens daar
Die benen en dat lange haar
Hoe moet je dan nog zeggen wat je voelt
Wat je bedoelt
Kan ik dat en ben ik cool?
Ze zweeft, alle kroegen gaat ze rond
(In het rond) En in het rond
Zij is zo bijzonder want ze danst
En geeft het ritme van het leven weer
Klapt in haar handen, zij bepaalt de sfeer
Telkens weer
Want al is zij een Nederlandse
Ze kan de wereld laten dansen

Laat ze dansen

Ik vul de kloven in m’n hoofd
Dan sta ik op met stille hoop
En loop naar de overkant voor jou
Zeldzame vrouw
Waar is m’n vertrouwen nou
De jonge jongen en de ouwe man
Die hand in hand
Regeren over m’n verstand
Ze zwaaien m’n benen in het rond
(In het rond) En in het rond
Zij is zo bijzonder want ze danst
En geeft het ritme van het leven weer
Klapt in haar handen, zij bepaalt de sfeer
Telkens weer
Want al is zij een Nederlandse
Ze kan de wereld laten dansen

Laat ze dansen

’t Is zonnig in Nederland, hier aan de waterkant
Word je door niemand herkend
Een kind in een bootje vaart over de sloot en zwaait
Of ik z’n grote broer ben
De winter was lang, ik ben altijd weer bang
Dat de zon zich dan nooit meer laat zien
De plicht van het leven vergeet ik weer even
Er worden geen centen verdiend

refrein

Vandaag ben ik vrij
Even geen regels voor mij
Ik luister alleen naar m’n eigen stem
Daar wandelt een man en daar zwemt
Een meisje voorbij

De dalende zwanen, ze richten wat aan
In dit zomerse, polderse beeld
Ze hebben de grootste pret, hier in de sloot die het
Weiland in tweeën verdeelt
Een boer loopt te klagen zoals alle dagen
De warmte verzengde de oogst

Een eend die aanschouwt heel gelukkig z’n vrouwtje
Gevolgd door z’n zwemmende kroost

refrein

M’n hoofd daar in de wolken
M’n hengel in de sloot
Sla vandaag geen vliegen dood
Want wat de hemel me geeft
Zal ik delen met alles wat leeft

Als er midden in de nacht
Niemand op je wacht
Wordt je kussen nooit zo zacht
Maar ik ben het vergeten

Kijk maar niet meer achterom
Ga de hoeken om
Word geen deel van mijn geweten

refrein

Laat me los en loop voor je leven
Overleef me en vergeet
Wil je zekerheid? Meisje, breek met mij
Of neem me mee

Alle mensen om je heen
Leven met je mee
Ze heroveren jouw geest
De komende jaren

Tot het zekere moment
Dat jij vergeten bent
Dat wij even samen waren

refrein

Twijfel niet! De schijn bedriegt
Ik zou je pijn beschrijven in een lied
Ga maar heen laat mij alleen
Bevrijd van mij zal jij ’t beter krijgen
Of niet

Hoor ik jou nu goed?
Dat ’t leven toch geen wond’ren kent
Dat ’t jou niets doet
Wat gebeurt en wat een ander van je denkt
Wat de toekomst jou nog brengt

Want het leven is
Al wat je denkt dat jou gegeven is
Zolang jij zwijgt, blijft alles stil
Neem alle vrijheid die je wil

Je weet de weg
Laat je horen, zeg de woorden die je
Zeggen moet
Leg de wereld aan je voeten

refrein

Leef en strijd
Vergeet ’t einddoel maak de reis
Tem je angst en hou je dromen niet gevangen
Adem vrij
Alles gaat voorbij
Wat niet geniet, dat gaat verloren voor altijd

In een droom ben jij
Wel vaak die winnaar die zo’n leven leidt
Vrij, vol van verrassingen en vreugd
Schreeuwend dat ’t deugt

Maar als je wakker ligt
En je merkt dat je maar raak leeft
Met je ogen dicht
Dat je afstelt wat je uitstelt.
Je bezit de dag
De lach op je gezicht

Je weet de weg
Laat je horen, zeg de woorden die je
Zeggen moet
Leg de wereld aan je voeten

refrein

Aan het einde wacht de hel
Je weet het zeker wel
De duivel lacht je uit
We kunnen niet meer achteruit

Ik heb gedaan, ik heb beleefd
Wat God verboden heeft
En wat ‘ie nog vergat
Ik leefde als een reuze rat

Ik ken de hoogste hoogte
En de lager wal
De pieken en het dal

Als de dood me overviel
Maar ik kreeg een nieuwe ziel
Dan deed ik alles overnieuw
Alles overnieuw
Stond ik op uit m’n graf
En ik kon terug naar af
Dan deed ik alles overnieuw
Alles overnieuw

Ik ken de vrouwen van de straat
De lust, de overdaad
De kroegen en de goot
De maskers en de billen bloot

Ik weet dat als ik word gehaald
De boete wordt betaald
Met opgeheven hoofd
Leef ik door tot aan de dood

Ik ken de liefste liefde
En de zwartste haat
Voor spijt is het te laat

Zo kon het toch niet zijn
Plotseling zonk m’n zon
Dagen kortten terwijl ik al trager leek
Het blauw in m’n ogen verbleekt

Zo kon het toch niet zijn
Dat alles waarin ik ooit geloofde
Zo onbetrouwbaar en vaag kon zijn
M’n hoofd en de wereld te klein

refrein

Ik schiep m’n aarde
Hielp me overeind
Met sterke verhalen op rijm
Bergen en dalen verkleind
Dat is waar ik groot in kon zijn

Nu doof ik het heetste vuur
Met water van woorden, koele wijsheid
Verjaag al m’n geesten en leef voor altijd
Met de waarheid

Een onbeschreven blad
Maagdelijk wit en zo geduldig
Ik geef je m’n woord, m’n ziel, m’n taal
Zo kom ik steeds op verhaal

refrein

En mocht ik weer in de waanzin verdwalen
Waar ik ook vlucht, breng me terug
Laat me nooit meer ontkomen
En als ik dan ondanks jouw hulp toch weer faalde
Laat me niet gaan, raak me aan
Scheld m’n huid vol en breng me naar huis

Breng me thuis
Deze nacht
Zwijg voor de buitenwacht
Wat tussen ons is gebeurd
Breek deze sleur
Laat al het kwade maar buiten deur

En mocht ik weer in de waanzin verdwalen
Waar ik ook vlucht, breng me terug
Laat me nooit meer ontkomen
En als ik dan ondanks jouw hulp toch weer faalde
Laat me niet gaan, raak me aan
Scheld m’n huid vol en breng me naar huis

Breng me thuis
Draag m’n kruis
Sluimerend onderhuids
Rijgen de zorgen aaneen
Het lijkt zo gemeen
Kijk om je heen, ‘t overkomt iedereen

Vergeet wat je van me weet
Al je liefdesleed, alle pijn
Ik weet nog goed wat het doet
Wat het is om eenzaam te zijn
Ik heb het geprobeerd
Deed het weer verkeerd
Oh, ik kom er niet doorheen
Het lukt me niet
Ik wil het niet
Ik kan het niet alleen

Breng me thuis
Deze nacht
Zwijg voor de buitenwacht
Wat tussen ons is gebeurd
Breek deze sleur
Laat al het kwade maar buiten deur

En mocht ik weer in de waanzin verdwalen…