4 Elementen

Lopend door de lange nacht
maar nergens heen
Laat het maar donker zijn
voor mij alleen
Laat me maar hopeloos, hulpeloos
langzaam vervagen
De zon verdween
Een hart versteent

En ik viel in je ogen
Dieper… hoger dan de hemel
Jij bent de drijvende kracht
Ik wil nachtenlang zweven
Als een dolende geest om je heen
maar volledig in evenwicht
Laat me zweven naar het licht

Vragen die vervagen in
verwondering
vullen m’n dagen in
Zonderling
Laat me maar bakenloos, sprakeloos
leren geloven
Door alles heen
kwam jij alleen

En ik viel in je ogen
Dieper… hoger dan de hemel
Jij bent de drijvende kracht
Ik wil nachtenlang zweven
Als een dolende geest om je heen
maar volledig in evenwicht
Laat me zweven naar het licht

De wind koelt de aarde
Het vuur warmt het water
Wij zijn de weg
tussen vroeger en later

Soms zal het stijgen
Soms zat het dalen
Ik zal op je wachten
Ik laat je niet achter

Ooit komt de weg tot een einde
Hou jij m’n hart dan vast
Sterven we samen, niet alleen
Ik stel jou sombere vragen
Jij danst me door m’n donkere dagen heen

Liet ik jou in je waarde?
Een vreemde verlatingsdrang
leidde me weg
langs de hoeken en gaten

Je weet het te dragen
Je kent m’n verhalen
Ik lees je gedachten
Je zweeg maar en lachte

Ooit komt de weg tot een einde
Hou jij m’n hart dan vast
Sterven we samen, niet alleen
ik stel je sombere vragen
Jij danst me door m’n donkere dagen heen

Ik wil je niet met m’n verhalen vermoeien
Kom uit een moeilijke tijd want wat doe je
als alles mislukt?
Ieder geluk werd uit m’n armen gerukt
Mmm… stel je eens voor…

Jarenlang met het mes op de tafel
Dat zorgenkleed met de randen gerafeld
voorgoed van me af
Vannacht herrijs ik weer uit m’n as

Vertrouw jij me
Kom dan bij me
en we zijn niet te vermijden

We denderen door
We vechten ervoor
Hoe heter de vuren
Hoe hoger de muren
Je kent me… we denderen door

Kan ik je ooit nog geven wat je verdiende
Ik keek te zwart naar alle vrouwen en vrienden
Maar alles komt goed
als jij me zegt waar ik je zoeken moet

Vertrouw jij me
Kom dan bij me
en we zijn niet te vermijden

We denderen door
We vechten ervoor
Hoe heter de vuren
Hoe hoger de muren
Je kent me… we denderen door

We moeten verder
We sterven of we denderen door

En we ontwaakten
in zonlicht en water
Waar denken ooit daagde
in ‘t zout van de zee
Bestemd om te stranden
in ‘t lot of Gods handen
Wat voor ‘t land koos
ademloos

En alles leeft
zoals iets of iemand ooit bedoeld heeft
Langzaamaan leert de tijd
van vrede en van strijd
Vanaf het begin
Alles ging zoals het ging
zingt de zeewind

En we ontwaarden
het vuur, onze aarde
Het leven verklaarde
een deel van zichzelf
We lieten het branden
Het hart, onze handen
de liefde, de wanhoop
eindeloos

Is het waar dat ik leef
Omdat iemand dat zo bedoeld heeft
Alles sterft en bestaat
Liefde leeft naast haat
Vanaf het begin
Alles ging zoals het ging
zingt de zeewind

En het ontaardde…

Een kleurloze tekening
Je kleurt ‘m met je daden in
Streken beginnen zich te wreken hier
Daarom leg ik de penselen neer

Het kwaad en de zegening
leidden me de wegen in
Verdwalend en kerend op het dode spoor
Overbruggen of eronderdoor

Onder de regen kruip ik omhoog
Ik ben zo godvergeten levenloos
Hou me dan tegen; ik wacht op de zon
Ik ben de godvergeten regenboog

Een kind van de rekening
Zwijgend door de jaren heen
Een weten dat me nooit vergeten liet
Verdragen maar vergeven niet

Een brug naar de horizon
In kleuren die je zelf verzon
Ongrijpbaar en boven alles hemelhoog
staat een schitterende regenboog

Onder de regen kruip ik omhoog
Ik ben zo godvergeten levenloos
Hou me dan tegen; ik wacht op de zon
Ik ben de godvergeten regenboog

Zo werd het nacht toen ik op weg naar later was
Nergens licht meer zag.
Wie weet hoe laat de zon opgaat?

Niets wordt meer zoals het was
Wat krom is maak je nooit meer recht
En wat vergeten leek komt steeds terug
Hoe hard je er ook voor vecht
Je leeft ermee tot het in je handen breekt
Soms leidt de weg alleen maar naar beneden

Kom terug
Ik zal er zijn, ik zal veranderen
Dan word ik eindelijk de man
die begrijpt wat je verlangt
Kom terug
Ik wil een doel, ik ben geen zonderling
Hier sta ik moe en aan de grond
met meer vrijheid dan ik aan kon

Scherven liggen langs de weg
We rapen ze weer bij elkaar
Ook wat verloren leek is daar nog steeds
Onaf en onverklaard
Leef ermee… schrik niet als de zon doorbreekt
Dan buigt de weg… je weg van het verleden

Kom terug
Ik zal er zijn, ik zal veranderen
Dan word ik eindelijk de man
die begrijpt wat je verlangt
Kom terug
Ik wil een doel, ik ben geen zonderling
Hier sta ik moe en aan de grond
met meer vrijheid dan ik aan kon

Eerst was er niks
Toen was er licht
Toen was er vuur, aarde, water en wind
een nieuw begin
Daar kwam de liefde erin

Voor elke man
is er een vrouw
Toch vielen daar alle mannen voor jou
Maar jij voor mij
Het nieuwe begin werden wij

Wat een vrouw, wat een avond
Ik weet nog hoe je kwam, zag en overwon
De cirkel weer rond
Ik wist niet dat het kon
De avond dat een ander me
veranderde
Wat een vrouw, wat een avond
Het was alsof ik nooit zonder jou bestond
De sterren in de juiste stand
Een wonder hoe het lopen kan
met een vrouw en een man

Ik hield me cool
Het werkte niet
Ik werd ineens heel voorzichtig verliefd
Bijzondere vrouw
Die lach en ieder woord van jou

Die nacht was lang
niet lang genoeg
Daar aan de bar
in die donkere kroeg
Je danst, je zingt
en het lied van de liefde begint

Wat een vrouw, wat een avond
Ik weet nog hoe je kwam, zag en overwon
De cirkel weer rond
Ik wist niet dat het kon
De avond dat een ander me
veranderde
Wat een vrouw, wat een avond
Het was alsof ik nooit zonder jou bestond
De sterren in de juiste stand

Een wonder hoe het lopen kan
met een vrouw en een man

Ik ben de kracht, de hoogste macht
Het pril begin, de eerste zin
Ik ben verslagen, wreed vermoord
Altijd weer het laatste woord

Ik splijt de spoken van het kwaad
Met het staal van de rede

Laat de waan, leef in mijn naam
Ik ben waarom jij wou bestaan
Ken mijn ziel en spreek mijn taal
Aan het eind van mijn verhaal

branden de muren van de haat
In het vuur van de vrede

Geef mij een naam
Noem mij het houden van elkaar
Noem mij maar God
Noem mij het goede
Geloof maar in mij
Ik ben de ruimte en de tijd
Ik ben er nu
en ik zal er morgen zijn

Waar het kwaad z’n munten slaat
Wanneer het bloed onschuldig vloeit
Waar het beest z’n ronde deed
ben ik hoop en stelp het leed

en wis de sporen van het land
met de zon en de regen

Geef mij een naam
Noem mij het houden van elkaar
Noem mij maar God
Noem mij het goede
Geloof maar in mij
Ik ben de ruimte en de tijd
Ik ben er nu
en ik zal er morgen zijn

Kan ik er zijn voor mezelf
Kan ik mezelf nog veranderen
Over het plein langs de randen
slenter ik
Mensen zien mij liever gaan
Hebben aan mij niks te vragen
Denken: zal hij zich gedragen?
De slechterik

Water, draag m’n
daden naar de zee
Ik wil met jou mee
Vandaag is later
Waarom staat het
leven me tegen

Wie werpt de eerste steen?
Schervenregen
over mij heen
M’n ziel sterft, m’n geest vervreemdt
Zwerversleven
Te lang alleen

Beelden in flarden van mist
Erfenis van het verleden
‘k Heb het verhaal nooit gemeden
Zo was ik
Bang om de liefde te zien
Te hard om de valkuil te mijden
Zacht in m’n zelfmedelijden
Dat ben ik

Wie werpt de eerste steen?
Schervenregen
over mij heen
M’n ziel sterft, m’n geest vervreemdt
Zwerversleven
Te lang alleen

Hoe kon het dan anders
De paden bewandeld
Waar had ik af moeten slaan
Waar had ik door moeten gaan
Een laatste kans
Geef me nog een kans

Wil je me morgen zien
Was ik misschien wat te vrij
Kun je begrijpen

Dat ik nu verder wil
Mij, na zo’n stilstaande tijd
bijna vergrijp

Aan jouw woorden… gebaren
Laat me nooit meer gaan
Help me de pijn verslaan
Die jaren… kan ik nooit meer aan
Kan ik nooit meer aan

Dans door een regenbui
Straten en stegen zijn van mij
Ben jij dan het einde

Het einde van eenzaamheid
Breng jij mijn dromen dichterbij
Keer je het tij

Met jouw woorden… gebaren
Laat me nooit meer gaan
Help me de pijn verslaan
Die jaren… kan ik nooit meer aan
Kan ik nooit meer aan

Al jouw woorden… gebaren
Laat me nooit meer gaan
Help me de pijn verslaan
Die jaren… kan ik nooit meer aan
Kan ik nooit meer aan

Van alle tijden
en eindig tegelijk
Simpel en ondenkbaar
Alleen maar nooit los van elkaar

Op grote hoogte
dieper dan de droom
waar jij m’n zinnen roofde
is volmaakte liefde gewoon

Voor eens en altijd
Van nu naar ooit
Waar je ook gaat, ik
verlaat je nooit
Waar geen dag te lang lijkt
Waar het licht blijft
Voor eens en voor altijd

Wij, de mensen
Levend in één ziel
Denkend en ondeelbaar
Op zoek maar nooit ver van elkaar

Oh, de hartstocht
Bevend toen ik viel
Voor je warme lichaam
Nu leef ik en spreek in je naam

Voor eens en altijd
Van nu naar ooit
Waar je ook gaat, ik
verlaat je nooit
Waar geen dag te lang lijkt
Waar het licht blijft
Voor eens en voor altijd

Kwart over 4
In een kamer… alleen
In de verte begint de dag alweer
Ik ga naar bed zometeen

Wat heb ik gezegd?
Het was ook zoveel
Ik zag je gezicht; schrok jij van mij?
Is ‘t teveel wat ik wil

Recht uit m’n hart
Verlaten, verward
Wachtend op warmte
Steek ik m’n armen uit

Leen mij je licht
Breng het einde in zicht
Wil jij er zijn?
Til je mij overeind?
Droog m’n tranen aan je huid

Ik vraag niet om wonderen
Ik wil alleen maar een hand
De tijd heelt de wonden ook wel weer
Maar een dag duurt zo lang

Heeft het leven een rol voor mij?
Iemand die mij laat bestaan?
Ik zwerf als de wolven door de nacht
en ik huil naar de maan

Recht uit m’n hart
Verlaten, verward
Wachtend op warmte
Steek ik m’n armen uit

Als het in m’n hoofd te donker wordt
Of als ik dronken word
Komt het gedonder
… en wordt het koud

En wordt het ‘s morgens dan weer lichter
Ik zie wat ik heb aangericht
Dan ben ik oud
… oh zo oud

Als je jezelf dan niet vergeven kan
Ja waar ben je dan?
Ik moet toch verder?!
Of is dat fout
Is dat fout

Wereldwijs en toch onnozel
Ouder, grijzer en geen flauw benul
van wat het leven brengt
Of ik een levende ben

Mens… je maakt wat mee
Wens, waag en je weet
En de zon draait om jou heen
En de wind waait met je mee

Hou vol bij hoog en laag
Telkens overdonderd
Aan de grond genageld
Je zal ongevraagd
naar de donder gaan
Hoop maar op een wonder
want het kan vandaag
en gaat het niet vandaag
dan komt het morgen

M’n schaduw draag ik als een vaandel
Lang en tragisch als de avond valt
En ik alleen ben… hier
Zo heb ik m’n leven versierd

Hou vol bij hoog en laag
Telkens overdonderd
Aan de grond genageld
Je zal ongevraagd
naar de donder gaan
Hoop maar op een wonder
want het kan vandaag
en gaat het niet vandaag
dan komt het morgen

Mens… je maakt wat mee
Val, vraag en vergeef

Morgen
Op een troon of in de goot
Kun je vergeten zijn of groot
Ben je held of zijn je dagen al geteld

Morgen
is een hele andere dag
Met andere ogen en gedachten
over elkaar
over wat waar is
en wat niet
zal je de zorgen helder zien
gunt de morgen jou z’n goud
Zuiver goud
Dus sluit je ogen nou maar gauw