BLOG
VAKANTIE
Vakantie
Vroeger gingen mijn ouders nooit met mij op vakantie. Net zoals mijn ouders mij nooit mooie muziek lieten horen omdat ze dat stomweg niet in huis hadden. Het had heel makkelijk helemaal fout met mij kunnen aflopen.
M’n vader had een Eenmanszaak als visverkoper en wilde die niet zomaar een week dichtgooien en een vermogen mislopen om vervolgens in een overdreven warm oord te gaan zitten zweten op niks af. Slapen onder een ziekmakende airco op een doorgelegen matras waar al duizenden anderen op hebben geslapen, gepiest en wat al niet meer. Douchen in een te kleine douchecabine met een kapotte douchekop waar een lullig straaltje vies water uit komt. Eten dat niet zo lekker is als dat van m’n moeder…. van een buffet met vies goedkoop vlees en vissige vis, gadverdegadver…. en ga zo maar door. Sowieso wilde hij nooit meer in een schuddend vliegtuig (vliegende doodskist) vol stinkende mensen die alles maar opvreten wat voor ze neergezet wordt en niet doorhebben dat als zo’n ding motorpech krijgt, je toch echt allemaal hartstikke dood bent. Mensen zonder verstand blijkbaar.
Voor mijn geboorte waren mijn ouders al in Cannes geweest. “In die tijd had nog nooit iemand van Cannes gehoord” spreekt mijn vader nu nog steeds meermalen per jaar tijdens de koffie…. “Ja Wim Kan en de koffiekan dat waren de enige twee kannen waar de gemiddelde Nederlandse bouwvakker wat mee kon in die dagen. Toen, 40 jaar geleden, liepen wij daar al jongen, dus doe nou maar niet zo interessant want ik heb het allemaal al gezien”. Dat is meestal de strekking van zijn monoloog. Ook in diezelfde tijd zijn ze aan het Italiaanse Gardameer geweest. Dat is het mooiste plekje van de wereld. Als je praat over mooie dorpjes in het buitenland dan is er toch niks mooier dan die dorpjes daar…en die hebben ze gezien dus dan kun je wel de rest van je leven soortgelijke dorpjes gaan bekijken die allemaal toch niet mooier zijn dan daar…of andere rijke kustplaatsen als San Tropez of Marbella maar in Cannes liggen de grootste boten en rijden de duurste auto’s en daar liepen ze 40 jaar geleden al met een bontjas aan want dat hoorde daar in de seventies. Ze hebben het al gezien. Mijn broertje en ik hoefden dus al heleMAAL het land niet uit. Sowieso natuurlijk niet in een vliegtuig (vliegende doodskist) maar ook niet op een andere manier. Mijn vader kon in tien minuten het hele verloop van onze eventuele vakantie voorspellen op een manier dat mijn broer en ik na die tien minuten mekaar aankeken met een blik van: “Hoe halen we het in Godsnaam in ons hoofd om over een vakantie na te denken.”
1 keer hebben ze zich nog laten overhalen door een bevriend stel die een enorme stacaravan op een camping in Duitsland beschikbaar stelde, om een week weg van Volendam te gaan. Weg uit ons eigen vertrouwde huis. We kregen de auto van mijn opa te leen die we volpropten met etenswaren uit Volendam (“Want in den vreemde stinkt ALLES”) en we gingen er om 5 uur ’s ochtends op af. Na tien minuten, bij Broek in Waterland, trapte mijn vader met z’n veel te zenuwachtige zware sterke benen de koppelingsplaat van de auto kapot en we konden aan de kant zoeken naar een huis waar we konden bellen naar iemand anders die z’n eigen auto uit wilde lenen, die vervolgens moest komen brengen om 5 uur ’s ochtends en een week niet terug kreeg. Toen, in 1984, stonden –net als nu- niet veel mensen te trappelen aan de andere kant van de lijn. Er waren nog wel goede mensen in die tijd dus het lukte. Mijn oom (ome Jan) kwam zijn auto brengen en we konden verder. Ome Jan stierf niet lang daarna en daarmee een groot gedeelte van de echte goede mensen van deze wereld….maar dit terzijde.
Aangekomen op de enorme camping wisten we gelijk al niet wat we moesten gaan doen. Er was een speeltuin vol Duitse kinderen en ik was al te groot voor speeltuinen. We klapten vier zonnestoeltjes uit en zaten elkaar dom aan te kijken. Ik ging Rummikuppen met mijn broertje maar die kon niet tegen z’n verlies…nog steeds niet trouwens. Binnen een dag vloog het Rummikup-spel twee keer door de lucht en zo verdwenen er stukjes in de bosschages die nooit meer teruggevonden werden. Hetzelfde gebeurde met het damspel en het kaartspel. M’n moeder hield zich bezig met het snijden van broodjes, koffie zetten en in de gaten houden dat wij mekaar de hersens niet insloegen. M’n vader las de telegraaf van twee dagen geleden. Er scheen een mooi zwembad te zijn dat bij de camping hoorde. Wij erheen met m’n moeder. M’n vader houdt niet van dom in het gras zitten. Het bleek een hels gedoe met tijdelijke abonnementen en pasjes om binnen te kunnen komen en toen we binnen waren was het er zowaar nog warmer dan op de camping. Het zwembad was groot en te diep en de duikplank te hoog. Geen glijbanen…wel wespen.. veel. Na een uurtje begon mijn moeder te verbranden en wij mekaar weer te vermoorden dus gingen we terug. Iedere ochtend een oude Telegraaf halen in een rij met ongewassen mensen in een te klein winkeltje waar ook het brood verkocht werd. Je moest wel voor acht uur komen want anders “Brot Ausverkauft”. “Duitsland is een mooi land”… zegt die ouwe nog weleens. “Weet je nog dat we een keer op die mooie camping hebben gestaan Jan…in Duitsland?”… “Jazeker!!” zeg ik dan. Meer niet want ik wil niet praten over dat trauma.
Mijn vader vertelt ons graag hoe hij laatst in Kenia getuige was van twee leeuwen die op slinkse wijze een gnoe bij z’n kudde wegjoegen om deze vervolgens met huid en haar te verslinden na een hels gevecht op leven en dood. Mijn vader zag in Tanzania een krokodil die uit de rivier opdook en een hert van de kant in het water sleurde. De familie hert schoot te hulp en het onfortuinlijke rendier en z’n gewei, kwamen met de schrik vrij. Mijn vader was laatst bij de Oscars in Los Angeles en toevallig ook getuige van de meest zenuwslopende bergetappe uit de geschiedenis van de Tour de France. M’n vader heeft bij Costa Rica een walvis gezien en vloog met een helicopter in 1 dag over de Grand Canyon en de Angel Falls. Die nieuwe breedbeeld televisie die hij laatst heeft aangeschaft heeft m al de wereld rond gebracht zonder dat ie z’n stoel uit hoeft. En dan zijn er ook mensen die twintig uur in een vliegtuig (vliegende doodskist) gaan zitten om te gaan kijken of het er wel écht zo uit ziet. Die geloven het zeker niet terwijl ze het zelf met hun eigen ogen zien op televisie? Mensen zonder verstand blijkbaar. Mijn vader is een wijs man. Veel van ‘m opgestoken en door zijn adviezen weinig tijd en geld verspild en veel onnodig leed voorkomen, zoals je kunt lezen.
Toch, als ik op latere leeftijd niet wakker was geworden en toch bij mezelf was beginnen te denken van: “Ja maar ik wil het allemaal wél zelf uitzoeken”….dan was mijn leven behoorlijk leeg gebleven. Dan had het helemaal verkeerd met mij kunnen aflopen. Ik wilde het WEL, al had ik het niet meegekregen van mijn ouders. Ik ben dus naar mijn schoolvienden en hun ouders gestapt en gevraagd welke muziek leuk was en van welke artiesten ik welke cd’s moest kopen. Zo is het met mijn muzieksmaak toch nog goed gekomen en.…lang verhaal kort…. nu ben ik dus één van de drie Jees.
Prettige vakantie.
Jan Dulles
eule
heerlijk jou verhal en je bent laatste jaar weer in duitsland geweest maar veel gezien heb je denk ik niet, daaom will ik je uitnodigen naar ons te komen en wij laaten je zien dat in deze land meer is te doen daan “stom in het gras zitten” en inmiddels geeft het ook veele duitse die nederlands spreken en van de nederlandse musik houden
wij verheugen ons op jou reaktie 
Dani69
Wat een fantastisch leuk verhaal. Je bent een geboren verteller.
Prettig weekend.
missypoes
Pracht verhaal Jan maar ik heb het idee dat ik een paar jaar geleden al eens gelezen heb. Maar niet te min het is een mooi verhaal.
awmpater
Mooie blog weer. En ik ben erg blij dat je toch heel eigenwijs bent geweest en voor de muziek gekozen hebt.
Lonnienorton
Hoe grappig… Hebben we soms dezelfde vader?
Jules
Lieve allemaal,
Ik ben hier voor het eerst.
Wat een heerlijk verhaal heb je geschreven Jan. En wat leuk om al die reacties te lezen.
Voor mij was het vroeger altijd Oostenrijk in de zomer. Mijn vader is gek de bergen en op wandelen dus je snapt het… ik heb heerlijke herinneringen aan die vakanties.
Liefs,
Jules
Roos
Een beetje een late reactie maar we zijn er net weer van vakantie en op het vakantieadres was geen Internet ...dat was even afkicken !
Maar we hebben een hele leuke tijd gehad hoor.
Je blog was heel leuk en herkenbaar om te lezen .
Groetjes Roos
Belu
Leuk geschreven, Jan, en erg herkenbaar. Mijn vader was ook niet van de vakanties (vond het zonde van het geld, kon je beter iets voor kopen waar je ‘wat aan had’) en ging absoluut niet het vliegtuig in. Een wonder dat mijn moeder het toch nog voor elkaar kreeg dat we op vakantie gingen, eerst alleen Nederland (vakantiehuisjes) en later ‘zelfs’ Frankrijk of Duitsland. Maar wat was mijn vader blij als we weer gewoon en veilig thuis waren. De verre reis (India, Nepal, Thailand) die ik later maakte vond hij pure geldverspilling en ook nog eens levensgevaarlijk. Maar als je niet zelf dingen gaat uitzoeken, kom je inderdaad niet verder. Volendam, dat vond hij trouwens wel een heel leuk uitstapje. Hij staat breedlachend in klederdracht op de foto
Wij willen het dit jaar wat dichter bij huis houden (kamperen Benelux), maar dan moet het niet zulk weer blijven als nu.
Alvast een hele fijne, welverdiende vakantie gewenst voor jou en Denise. En natuurlijk ook voor de beide Japen en hun vrouwen! Misschien kunnen jullie hier (lijfblad werk) nog wat inspiratie opdoen voor Going Global naar een plek waar niemand jullie kent… http://resource.wur.nl/en/student/detail/going_global/
(oh, was ik maar student, met zo’n heerlijke ouderwetse lange zomervakantie)
Verder ook iedereen een hele fijne vakantie!
Groetjes, Betsy
Teresa0805
Wat een leuk verhaal! Er is een schrijver aan jou verloren gegaan, of nog niet…een boek schrijven kan altijd nog. Als je maar blijft zingen!
Toen ik 16 was ging ik voor de 1e keer met een oom en tante en neef op vakantie kamperen met een tent. Met een Fiat 600 + aanhangertje naar het Iseomeer in Italië. Het was niks voor mij…heb het jaren later nog één keer gedaan, 2 nachten, daarna nooit meer!
Je vader vindt het allemaal wel best dus laat hem maar in zijn waarde…
Hij kan niet zoveel ouder zijn als ik, heb een zoon van 38 en een dochter van 36. Wij hebben ook wel al het een en ander gezien, vooral cruisen vind ik heerlijk! In korte tijd op zoveel plaatsen indrukken opdoen is zo leuk.
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie en voor jullie heel veel succes de komende zomer!
Liefs, Trees
Jeanet
Jan, weer met veel plezier je blog gelezen.
Mijn gedachten gaan als vanzelf terug naar de spaarzame vakanties vroeger met mijn ouders en zussen en de herinneringen worden me eigenlijk steeds dierbaarder…Hoewel ik er toen weleens anders over dacht.
En qua muziek, bij ons stond er zelden een radio aan. Mijn eerst lp kreeg ik denk ik voor mijn 15e verjaardag. En de enkele lp’s die mijn ouders in hun bezit haden waren klassiek. Hoewel ik daar nu ook van kan genieten trouwens. Mijn man is met muziek opgegroeid, en ik verbaas me nog regelmatig hoe verschillend onze jeugd ( in heel veel opzichten ) is geweest….Hij kent bijvoorbeeld ook de ene helft van het dorp, en ik de andere helft enz enz. Maar hoe dan ook ik geniet nu des te meer van muziek…
We mogen maar blij zijn dat jij het allemaal zelf bent gaan uitzoeken….......
en wij daar ook zo van kunnen genieten nu.
Ook voor jou een fijne vakantie (mocht dat er nog van komen ) maar in iedergeval een mooie ZOMER.
liefs jeanet
Leentje
Ha Jan,
Nou, die vader van jou is een verstandig man
Wij gingen vroeger wel op vakantie, met een caravan naar een camping.
O.a. Italië (het bewuste meer) De autorit luisterend naar muziek van Neil Diamond.
Regelmatig overbelaste auto, waar dan weer in het buitenland mee naar een garage werd gegaan.
Later toen het gezin 4 kinderen telde, naar o.a. Spanje, heerlijk met de zwetende koppies van je jongere broers tegen je aan. De nodige knokpartijen achterin onderweg, op de camping etc.
Elke ochtend werd ik wakker op de grond, doordat de stop weer eens uit mijn luchtbed was gehaald door zuslief. Zus met vakantieliefdes, die dan haar zusje ineens niet kende, aangezien zusje als een soort eend met zwemvliezen en snorkel op haar lief nariep.
Leuke herinneringen, maar durf het met mijn eigen kids niet te wagen.
Later hadden wij een plezierboot, regelmatig aangemeerd in Volendam!
Leuk was dat, maar ook altijd oppassen dat de broers elkaar niet te water lieten in hun onenigheid. Toch waren dat zeer leuke tijden, terugkijkend.
Mijn vader is er niet meer, maar de herinneringen aan de vakantietijd blijven.
Zelf ben ik fan van de gemakken van de luxe vakantieparken, geen w.c. rol onder je arm, dat vind ik wel zo prettig.
Een hele fijne zomertijd en ga eens mee met je vader op vakantie op zijn t.v.
:love:
Fan3JS
Hey!
Gelachen om je blog verhaal Jan…
Heel leuk geschreven!
En uiteraard wens ik ook iedereen een hele fijne vakantie- periode.
Senna
Lieve Jan,
Wie kent ze niet, de verhalen over vakanties van vroeger…leuk om te lezen…geweldig vertelt weer Jan…...je moet een boek gaan schrijven…
Ikzelf ben van bouwjaar 1958…..en bij ons thuis hadden we het niet breed…maar mijn ouders deden wat in hun vermogen lag, om ons, toch een leuke vakantie te bezorgen…..en we waren en zijn daar op heden nog steeds dankbaar voor.
Wij gingen altijd naar Texel…1960 tot 1967…zijn we daar altijd geweest….toen kregen we een kleine stacaravan op een vaste plek in Voorthuizen….daar hebben we 20 jaar gestaan…en van alles meegemaakt…geweldig….
Daar denk ik nog vaak aan…aan die tijd…van werken bij de plaatselijk boer…koeien melken…..varkens voeren….kalfjes eten geven…eieren rapen…...heerlijk ravotten…over sloten springen….kiviets-eieren zoeken…paardrijden….waanzinnig…wat een tijd….!!
Nu ben ik 53 en ik teer nog steeds op die moeie momenten…..dankbaar en tevreden…
Ik hou van ons Nederland…mijn man en ik gaan altijd naar de Veluwe op vakantie….en 1 keer per jaar slapen we 2 nachtjes in Spaander…..ja zeker…Volendam….!!!
Wel zeg ik eerlijk…...mijn hart ligt in Italie…..ik ben er nog nooit geweest..(..wie weet) maar ik lees alles wat los en vast zit…over dat prachtige land met z’n mooie plekken….als Rome…Venetie…Florence…Toscanne…Lombardijen…
De vele vele Kerken…Beelden…Parken…Pleinen…..en niet te vergeten ...het eten..de schilderijen…fonteinen…ach teveel om op te noemen…..
Maar hebben we dat niet allemaal….onze dromen….verlangens….
Lieve Jan…bedankt dat je ons hebt meegenomen op een van die vakanties..
Senna
GonnieS
Hey Jan,
Toch? (vorige week nog gehoord bij de herhaling van De beste zanger).
Wat een fantastisch blog weer. Ik had me er al een tijdje op zitten verheugen!
Bij het lezen van het begin van je verhaal dacht ik heel even dat je het over mijn jeugd had. Maar al snel bleek dat niet zo te zijn want mijn ouders zijn nerver nooit met ons op vakantie geweest. Los van het feit dat we het thuis ook niet zo breed hadden en het dus niet zo gemakkelijk was met 5 kinderen en een boerderij die gerund moest worden, had mijn vader als motivatie: die boom die ergens anders staat is net zo groen als de boom die hier staat!! Je snapt het al: bij ons werden, in de toen toch wel lang durende vakantie, de koppen gewoon thuis in elkaar geslagen of me moesten klusjes doen op de boerderij.
Sinds ik mijn man ken (die zo ongeveer vanaf zijn geboorte met zijn ouders op vakantie is gegaan) gaan we elk jaar (nu samen met onze dochters) op vakantie en genieten elk jaar weer van een totaal andere omgeving. Heerlijk. Mijn vader, echter, kan ons nog steeds voor gek verklaren. We houden het maar op de generatiekloof. Bij jou is dat verschil met je ouders natuurlijk te verklaren uit het feit dat jij denkt dat je in je vorige leven een gezellige, dikke neger was die ook nog eens van muziek hield!!
Wat muziek betreft, daar heb ik altijd wel van gehouden maar nooit zo bevlogen als sinds ca. een jaar. Ik hou van Blöf en van Van Dik Hout (nieuwe cd); ik vind Marco Borsato en Guus Meeuwis goed; ik draai heel veel de cd’s van Keane en James Blunt. Er is echter maar een groep die ik echt elke dag wil horen en waarvan de theaterkaartjes al een hele tijd in huis liggen en dat zijn de 3JS natuurlijk. Maar jij, Jan bent echter mijn grootste idool. Ik hou zo ontzettend veel van je mooie stem. Ook krijg ik altijd weer een lach op mijn gezicht bij het lezen van je blogs of je bij de handte twitter-opmerkingen. Heerlijk. Ik geniet van dit alles zeker zo veel van als van de vakanties. Dank je wel hiervoor, Jan, en blijf lekker doorgaan met zingen en schrijven. Ik zou het geweldig vinden om je eens te ontmoeten maar ik weet zeker dat ik dan van de zenuwen geen woord durf te zeggen. Maar wie weet?
Ik wens jou, samen met je vriendin, wanneer en waar ook maar (zal wel een lekker warm oord worden neem ik aan) een geweldige vakantie toe! Ook voor de andere 2 geweldige J’s natuurlijk.
Liefs, en voor altijd in de kamers van mijn hart, :love:
joyce0301
Hé Jan,
Eigenlijk wilde ik gisterenavond nog reageren, maar toen was het eind een beetje zoek. Enorm mooi geschreven, het is gewoon een belevenis als ik het lees.. en meerdere mensen zo te zien.
Deze blog wekte bij mij meer vragen op dan herinneringen. Nou is dat misschien ook niet zo raar, want toen ik ‘klein’ was was de tijd toch wel vele malen anders dan toen dat jij ‘klein’ was.
Om me toch maar in te beelden hoe jij dit beleefd hebt, heb ik het geprobeerd om door m’n vaders ogen te zien, maar dat was wel een foute beslissing. Eigenlijk was het geen beslissing, het ging eigenlijk vanzelf. Ik heb m’n opa nooit gekend, wat voor persoon hij is of was.. dat is voor mij een hele grote vraag en als ik dat dan al vraag aan m’n vader, dan krijg ik de volle wind van voren. Als ik zo naar m’n oma kijk.. of keek, want die is ondertussen ook al overleden moet mijn opa wel een bijzondere man zijn geweest, want dat was mijn oma ook. Één ding weet ik zeker.. reizen vond hij niks, al is dat 1 van de vragen die ik nooit heb durven stellen. Na 3 jaar en 3 maanden in Indonesië als soldaat gaat het verlangen naar reizen wel je hoofd uit kan ik me zo voorstellen. Misschien is hij wel eens op vakantie geweest, misschien ook niet, maar in die 3 jaar en 3 maanden zal hij wel een ander persoon geworden zijn. 33 jaar geleden heeft hij het loodje gelegd.. zijn zoektocht naar zichzelf opgegeven en begonnen aan een hele grote reis.. de reis die voor ons mensen donker en voor sommige oneindig is.
Volgende week ben ik op reis.. naar een zoektocht op het mooiste paradijs op aarde, heerlijk gezellig knus 13 uur in de auto met z’n 5en op weg naar het Gardameer denkend aan de reizende blog van Jan. Hier krijg ik nu het vakantiegevoel van.
Jan, Jaap en Jaap, jullie ook een hele fijne vakantie
En Jan.. bedankt voor je inspirerende blog!
Xx Joyce