BLOG

Toen ik jou vergat

Het is precies een jaar geleden dat we voor de zoveelste keer naar Frankrijk vertrokken om liedjes te schrijven. Deze keer was toch iets anders. Het was voor het songfestival. Er lag meer druk op onze prestaties. Op de een of andere manier kunnen we onder druk sneller en beter werken dan wanneer we geen stok achter de deur hebben. Ik blijf het een vreemd verschijnsel vinden maar het is gewoon echt zo. Van alle zeven liedjes die we dat najaar tijdens die twee schrijfsessies van een week hebben geschreven, zijn het niet “Je vecht nooit alleen” of “De Stroom” die ons het meest aan die dagen herinneren maar twee andere liedjes. Twee ballads. Het allereerste liedje dat we vorig jaar schreven voor het songfestival kwam voort uit een blues-achtig dingetje dat Jaap Kwakman al een tijdje in zijn hoofd en handen had, geinspireerd door idool John Mayer, een van de weinige jonge wereldsterren van deze tijd die zijn fans the blues probeert bij te brengen. Gelukkig dat ze er nog zijn. The blues is een gevoel. Eigenlijk een beetje een triest humeur. The blues werd ooit uitgevonden in het zuiden van de Verenigde Staten door de zwarte slaven die hun verdriet en ellende van zich af zongen en speelden. Later kwam de elektrische gitaar waarmee gitaristen dat gevoel nog eens konden versterken met solo’s die het hart raakten. En dat is een kunst. Een kunst die John Mayer als geen ander beheerst.
We hadden gelijk toen we met het blues-achtige melodietje aan de slag gingen een gevoel van: “zit men op het Eurovisie songfestival op een bluesnummer te wachten?” maar tegelijkertijd waren we zo eigenwijs om te besluiten dat het niet uitmaakt met welke stijl je komt… mooi is mooi. God wat hadden we het mis. Maar goed… Er moest dus een tekst komen die aansloot bij het gevoel dat de muziek teweeg bracht. Een treurige tekst. Ik hou d’r van. Op zo’n druilerige middag met z’n drieën zonder partners in een verlaten Frans landschap is het gelukkig niet zo moeilijk om een treurig gevoel op te roepen, een gevoel van gemis. Dat moest het dus worden. Het verhaal over een verloren liefde en spijt. Liefdesverdriet in feite. Ik heb me in de afgelopen jaren gespecialiseerd in het bedenken van ‘de eerste zin’. De eerste zin is de allerbelangrijkste van een liedje…een goeie tweede plaats qua belangrijkheid is voor de eerste zin van het refrein…vind ik. Het is ook echt heel moeilijk om deze te verzinnen als er nog niks is. Vaak als de eerste zin op papier staat, rolt de rest van de tekst er vrij snel achteraan. In het geval van dit nummer was het de refreinzin “maar toen ik jou vergat” die het eerste kwam. We zaten met z’n drieën en waren net begonnen. Op de gitaarlick van Jaap paste precies de zin “Maar toen ik jou vergat”. We besloten ook gelijk dat we de gitaar met de zang mee zouden laten spelen. Dezelfde melodie. Dat is niet gebruikelijk maar voor zo’n bluesliedje is het erg mooi. Met de zin “toen ik jou vergat” was gelijk het idee voor de tekst min of meer bekend. De verteller is z’n partner op een bepaald moment ‘vergeten’ waarna het rustig aan mis ging. Waarom vergat hij haar? Waarom heeft hij spijt? Dat moest nog bedacht worden. Vaak als er teksten geschreven moeten worden ga ik boeken lezen van lyrische schrijvers of filosofische tijdschriften. Heel vaak kom ik dan al vrij snel een of meerdere woorden tegen die ik kan plaatsen in het melodietje dat dan al in m’n hoofd zit. Dit klinkt misschien een beetje vaag en ik zal er verder ook niet op in gaan maar zo kwam ik de zin ‘een eindeloze reis’ tegen. Licht filosofisch zou je kunnen zeggen. Jaap de Witte en ik hadden ons afgezonderd om de tekst te maken terwijl Jaap Kwakman in de huiskamer met onze mobiele studio een demo in elkaar aan het zetten was met bas, drums en twee gitaarpartijen. Toen deze eerste zin er was samen met het refreingegeven hadden Jaap de Witte en ik genoeg houvast om de rest te verzinnen. Een carrièreman die het zo vanzelfsprekend vindt dat z’n partner alles maar goed vind, achter hem aan blijft hobbelen en van ‘m blijft houden dat ‘ie haar op een gegeven moment per ongeluk vergeet, met gevolgen die de luisteraar er zelf bij moet denken. We kunnen ons er goed in vinden en weten ook dat het zover niet mag komen. Het lied maakte daarom ook bij onszelf de nodige emotie los. Toen ’s avonds de demo klaar was en ingezongen stuurden we het liedje gelijk door naar onze vrouwen, die aan het regenachtige thuisfront naar ons verlangden, om te vragen wat zij er van vonden en kregen van alle drie een bericht terug dat ze het brok in hun keel niet konden bedwingen. Missie geslaagd dus. We draaiden het die avond wel dertig keer achter elkaar onder het genot van een paar wijntjes (dan wordt het natuurlijk steeds mooier) en we waren heel blij met dit sterke begin van onze schrijfsessie.
Tijdens het nationaal songfestival een maand of vier later werd het liedje gelijk afgeserveerd als zijnde: “mooi maar niet geschikt voor het songfestival”. We waren het hier toen niet mee eens maar nu weten we wel beter. Het IS niet geschikt voor het songfestival…net zoals wij dat zelf ook niet zijn. Onze liedjes zijn voor mensen die de moeite willen nemen zich in te leven in de muziek, de arrangementen en de teksten. “Toen ik jou vergat” is hier een heel goed voorbeeld van. We hebben na het uitbrengen van de bonus-cd met de vijf songfestivalnummers nog zo ontzettend vaak gehoord hoe mooi men dit nummer vond dat we eigenlijk toen al gelijk besloten dat we dit nummer nog als single wilden uitbrengen als daar nog ruimte voor was in onze agenda. Die ruimte is er nu. Dezelfde herfsttijd is weer aangebroken. Die herfsttijd waarin we vorig jaar zaten toen we dit liedje schreven. Bij deze tijd hoort zulke muziek, vind ik. We hopen dat jullie dat ook vinden.
Bij een nieuwe single horen ook altijd de inmiddels bekende bonustracks waarmee we onze fysieke singles ‘opleuken’. Het singleabonnement dat we invoerden bij de eerste vijf singles van het album is een enorm succes geweest en waarschijnlijk zullen we bij de release van de eerste single van een volgend album weer een nieuw singleabonnement invoeren maar nu nog niet. Voor deze single hebben we een aantal andere goeie bonustracks opgenomen tijdens de Zomer Voorbij. Tijdens deze editie van De Zomer Voorbij is er echt ontzettend veel muziek gemaakt. Veel meer dan voorgaande jaren en we hebben ook alles opgenomen. Uit deze nummers hebben we drie van de beste nummers gekozen. Drie nummers die echt opvallend waren tijdens onze trip naar Spanje en Portugal en tevens nummers die kwalitatief goed bij de single passen. Nou…. genoeg spanning opgebouwd. We hebben op de single 3 bonustracks toegevoegd. Twee Spaanstalige nummers ook zelfs.
Ten eerste het nummer: “La Camisa Negra” van Juanes. Een ultiem zomernummer dat ongeveer iedereen wel kent. Wij wilden het altijd al eens spelen omdat het zo’n heerlijk opzwepend gitaarnummer is. Ik heb in de voorbereiding nog wel ernstig m’n twijfels gehad of we het nummer wel moesten gaan spelen daar omdat het echt verschrikkelijk moeilijk voor me geweest is om het nummer onder de knie te krijgen…. Ik spreek immers niet meer dan tien woorden Spaans en die tien woorden zitten alle tien niet in deze tekst. Maar het lukte en toen we de opnames terughoorden waren we zelfs zo verrast dat we het als bonustrack wilden gebruiken.
Het tweede Spaanstalige nummer is: “Anselma” van Los Lobos Het is het origineel van het nummer “Bestel Mar” van Rowwen Heze. We speelden deze twee Spaanse nummers tijdens de zg. Spaanse avond en het leukste ervan is dat het een duet is samen met Simon Keizer van het illustere duo Keizer en De Munnik… wie kent ze niet. Ook Simon kent ongeveer tien Spaanse woorden dus ook hij heeft het moeilijk gehad deze tekst te leren zingen maar het is ons gelukt. Het is gewoon heel moeilijk om een tekst te zingen waarvan je geen woord snapt.
Het derde nummer is “The Boys of Summer” van Don Henley (The Eagles). Dit was altijd het favoriete nummer van Jaap Kwakman. Ik snapte dat in het begin nooit zo goed maar hij heeft me dat zo vaak uitgelegd dat ik uiteindelijk zelf ook helemaal gek van het nummer ben. Het gaat over het strand aan het eind van de zomer. Er is een hoop gebeurd die zomer en het einde van de zomer is aangebroken (eigenlijk net als het lied ‘De Zomer Voorbij’ maar dan toch anders haha). Het nummer ademt dit sfeertje muzikaal op een of andere manier precies uit. Geniaal is dat eigenlijk dat iemand dat voor elkaar krijgt. Het aller-leukste van deze bonustrack is nog dat Jaap Kwakman zelf de coupletten heeft gezongen. Hij had dit nummer al zo vaak gezongen (onder de douche enzo) dat ik me er niet meer aan durfde te wagen. De refreinen waren voor Jaap te hoog dus heb ik die voor m’n rekening genomen.
Dat zijn dus de bonustracks. Ze zullen ook alledrie nog langskomen in de afleveringen zodat jullie er nog meer gevoel bij krijgen maar ze zijn dus nu al in een uitstekende geluidskwaliteit verkrijgbaar op onze single.
Overigens, het tweede nummer dat ons het meeste is bijgebleven van de schrijfsessies in Frankrijk is het nummer “Weelderig Waardeloos”. Hierover ga ik nu niks vertellen maar ik heb laatst wel besloten dat ik binnenkort ga beginnen met het schrijven van korte blogs over ALLE liedjes die we ooit uitgebracht hebben. Dit heb ik eerlijk gezegd afgekeken, of liever gezegd: GA ik afkijken, van Blof. Zij zijn hier ook laatst mee begonnen en ik vind het een goed idee. Ik denk dat er genoeg mensen zijn onder onze bezoekers van de site die dat wellicht willen lezen en ook voor onszelf is het leuk om vast te leggen. Of niet soms mensen?
Nou, tot zover even dit reclamepraatje. We hopen dat jullie allemaal onze nieuwe single kopen zodat we misschien een hit scoren dit najaar met een Nederbluesnummer. Dat zou toch wel te gek zijn.