Ons huis wordt dus verbouwd, er komt een stuk aan de keuken en daar was een aanbouwtje voor nodig. Alles ligt vol stof, hard werkende bouwvakkers lopen in en uit. Hoofdbouwvakkers JAAP EN COR maken de dienst uit en hebben me verzekerd dat alle medewerkers in ieder geval 1 cd van de 3 j's moesten bezitten om in aanmerking te komen voor deze klus. We kamperen nu dus zo'n beetje in ons eigen huis.

Daarnaast ben ik deze 2,3 weken weer actief als amateur-dijkbewaker. Dagelijks loop ik daarvoor een groot stuk langs het IJselmeer.  Op de top van de dijk is een smal wandelpad, vandaar is er een prachtig vergezicht over de voormalige zuiderzee. De zee, de lucht, ze zijn iedere dag anders. Altijd weer genieten.

Vaak loop ik deze route met een goede vriend van mij, T.S. Jaren geleden toen T. de route een keer alleen liep, het was herfst en beestenweer, had hij een vreemde ervaring. Ergens langs het traject staat een verlaten, vervallen boerenschuur. Die keer liep T. voor een beetje beschutting tegen de wind onder aan de dijk en dus langs de schuur. Op dat moment hoorde hij een kind huilen, het geluid leek uit de naargeestige schuur te komen. De wind waaide hard, het regende en het was erg donker. T. voelde zich er niet lekker bij maar kon niet dichter bij de schuur komen omdat er tussen de weg en de bouwval een slootje liep. Een paar keer liep hij door en keerde dan weer om, en iedere keer was er vagelijk dat gejammer van een kind.

Nog vreemder werd dit verhaal toen ik het een keer vertelde op een familiefeestje. Een zwager die heel veel weet over de geschiedenis van ons dorp en omstreken vertelde me dat er zo'n honderd jaar geleden regelmatig kinderen verdwenen rond die locatie. Onder de dorpsbevolking deden toen de afschuwelijkste verhalen de ronde omdat een boer in de buurt van de verdachte plaats hele goede bloedworst verkocht. Onzin natuurlijk en spoken en geesten bestaan niet, maar wel vreemd, zo'n huilend kind op een donkere, verlaten plaats met slecht weer enzo....

Bloedworst, een primitief maar heerlijke lekkernij, gemakkelijk zelf te maken!

Afgelopen zondag had ik zelf een bijzondere culinaire ervaring. Om het begin van de vakantie te vieren had ik een paar Belgische biertjes gedronken in m'n stamkroeg. Hongerig thuis gekomen trof ik op het gasstel een pannetje met pap aan, lauw, maar what the f.....
Griesmeel pap bleek het te zijn, lekker ouderwets, met knarsende kiezen werkte ik de inhoud van het pannetje weg. Mijn huisgenoten wisten de volgende morgen niets van griesmeelpap. Wel had zoonlief een beetje melk gewarmd. Bij nadere inspectie bleek uit het gat van de afgebroken afzuigkap een contante dunne stroom van gruis en stof neer te dalen.

Gruismeelpap, lekker ouderwets en gemakkelijk zelf te maken!

Zo zie je maar, men hoeft niet naar Thailand of Amerika om van natuurschoon te genieten, culinaire ervaringen te hebben of te leren over de geschiedenis.

Ik hoop dat alle J's fans er nog zijn als de vakantie weer om is. Tot dan.

Blijf koken en genieten.

Groet,

J. de W.  kook-idioot.