BLOG

Nassi  Goreng Speciaal beste mensen, wie kent niet de smeuïge, smakelijke, sterk riekende bijmekaar geraapte bende die we Nassi Goreng noemen?
Geen kwaad woord overigens over deze symphatieke, hartige allemansvriend (biertje d'r bij? sambal er bij? Gezellig hè? Nou nou!!)
Gek eigenlijk dat ik dit gerecht, dat bij mij echt wel in de top 5 staat niet eerder heb onderworpen aan een historische beschouwing. Dat is namelijk wel waartoe m'n befaamde rubriek zich heeft ontwikkeld, een historische beschouwing van een bepaald gerecht. Toegegeven, op het recept wordt meestal niet al te diep ingegaan, maar daar staat tegenover dat werkelijk alle emotionele, persoonlijke en historische aspecten van het gerecht uitgebreid aan bod komen. Daarbij wordt de soms wrange werkelijkheid niet uit de weg gegaan. Ook personen, omdat personen veel van doen hebben met voedsel, moeten soms genoemd worden. Zo komt in deze aflevering o.a. mijn collega Jaap K. voorbij, nee nee.... Geen sappige onthullingen of onderhuidse spanningen, nee gewoon iets wat iemand met een complexe karakterstructuur als Kwakman kan overkomen. Daarover straks meer.
Toen ik een jaar of 11 was maakte ik kennis met N.G.S. (Nasi Goreng Speciaal). We hadden een buurman die in Indonesië in het leger had gezeten en daarom nog steeds graag N.G.S. at. Hij kon het zelf ook goed bereiden. Mijn oudere broer had ook in verre landen gezeten tijdens zijn militaire dienst en hield dus ook van N.G.S. (vaste prak in het leger). Buurman wist dat en bracht regelmatig een pannetje bij ons langs. In ons dorp werden exotische gerechten bepaald niet gewaardeerd. Bij ons thuis was dan ook niemand geïnteresseerd in de nasi die voor mijn broer bestemd was, behalve ik want ik was er toen al gek op.
Als m'n broer in het weekend 's avonds laat uit het café kwam en het pannetje in de koelkast vond nam hij het, met 2 vorken, mee naar boven en op de rand van m'n bed aten we dan gebroederlijk het pannetje N.G.S. leeg. Koud dus, maar net zo lekker.
Zoals gezegd, in ons dorp wilde men er toen nog niet aan. Enkele jaren later introduceert de meest vooruitstrevende cafetaria de nassi Goreng in Volendam. 'Speciaal' stond nog niet op de kaart. Ik weet nog dat ik er getuige van was dat een avontuurlijk ingestelde dorpsgenoot ( hij kwam vaak in Amsterdam) eens een portie N.G.S. bestelde, de kok moet hebben gedacht: ' Mij hebben ze niet' en improviseerde er op los. Nog zie ik het gezicht van de klant voor me toen het gerecht op tafel verscheen. Boven op de berg nassi prijkten fier twee halve ballen gehakt en op de rand van het bord was een flinke kwak appelmoes gedeponeerd.
Een voormalig collega van Jaap K. en mij, de uit Den Helder afkomstige Ben Koole had ook iets met N.G.S. Ben is nog steeds actief in de muziek. Een puike bassist met een humeur van schokbeton en een opvallend uiterlijk. Pakweg 2 meter hoog, een gevuld postuur en een paardenstaart van een meter.
Ben maakte zeker één keer in de maand nassi. Als hij dan toch bezig was kookte hij gelijk voorde hele straat. Vreemd was dat als hij het gerecht dan bij de buren ging bezorgen er nooit iemand thuis was...zei Ben. Van de nood een deugd makend at hij de rest  ook maar zelf op.
Ben was ook een groot liefhebber van James Bond films. Het liefst at hij de N.G.S. met de pan op schoot terwijl hij naar 'Dr. No.' keek, naar zijn zeggen de eerste en de beste Bond film ooit. Jaap K. die daar weleens getuige van was, beweert dat Koole daarbij, terwijl hij de film al 341 keer had gezien, steeds zijn idool vanaf de bank luidkeels aanmoedigde.
Al N.G.S. verstouwend sproeide hij daarbij zoveel van het rijstgerecht op de beeldbuis dat de film nauwelijks meer te volgen was. 'Maakt niet uit. Ik ken 'm uit m'n  hoofd' vertrouwde hij Jaap toe.
Over tegelijkertijd eten en iets  anders doen zijn ook veel verhalen. Een van de vreemdste is die over die franse koning wiens naam me zo wel weer te binnen schiet. De koning at graag een grote biefstuk. Hij plaatste zijn eettafel dan tegen het schavot waarop misdadigers werden onthoofd (toen nog met de bijl). Meestal werden er zo'n 10/20 per keer behandeld. Na een paar keer was er al zoveel bloed in het rond verspreid dat ook op het bordje van de koning de sappen uit de biefstuk zich smakelijk vermengden met het verse bloed van de criminelen. Geloof het of niet. Dit verhaal staat als recept in een heel oud kookboek waarvan ik de titel zo nog even zal opzoeken.
Het allervreemdste verhaal in dit verband echter is een gebeurtenis waarin Jaap Kwakman de hoofdrol speelt.
Jaap K. is kampioen in het meer dingen tegelijk doen, daarover zou ik uren kunnen uitweiden, maar ik beperk me tot het volgende.
Als Jaap ontbijt doet hij dat terwijl hij ratelt op de toetsen van z'n Macbook Pro laptop. Twee jaar geleden leidde die gewoonte tot de volgende absurde geschiedenis.
In een van z'n hyperhealth periodes at Jaap als ontbijt steevast een grote kom linksdraaiende bulgaarse stierenyoghurt. (boordevol transmigrante monocycli!!)
Niets aan te merken op 's mans tafelmanieren, maar het was onvermijdelijk dat miniscule spetters van het kwaliteitsproduct op en tussen de toetsen van de laptop terecht kwamen. Na enige tijd begon de opgedroogde yoghurt vreemde verbindingen te maken tussen de toetsen.
Als Jaap nu een toets indrukte, werden er onder in het toetsenbord de vreemdste combinaties gemaakt, dat ging zo een paar weken door.
De buren merkten dat er vreemde types in de straat liepen. Kort geknipte koppen, oortje in het oor, zonnebril, lange zwarte jassen. Dat type. Ook een busje met antennes op het dak, foute boel dus.
Toen kwam de inval, midden in de nacht. De hele geschiedenis is voor onze collega en z'n vriendin zo traumatisch geweest dat ik er niet verder op in wil gaan  maar in grove lijnen moet er het volgende gebeurd zijn.
Vooraf moet ik even vertellen dat deskundigen mij hebben verzekerd dat de kans dat zo iets kan gebeurden ongelofelijk klein is. Om precies te zijn, een kans van 1 op .... Ja daar heb ik nu even geen zin in, maar laten we zeggen net zo klein als de kans dat Gerard Joling zanger wordt bij de Belgische Death Metal band 'Crematorium'
Jaap was in z'n onschuld in de allernieuwste onkraakbare supercode doorgedrongen in de computers van het Amerikaanse militaire bolwerk. A.W.A.C. (zoiets) en had daar vanuit Volendam met z'n yoghurt op schoot een groot aantal kernraketten op scherp gezet.
Hoop rotzooi om geweest, Red Alert in de V.S., Kwakman naar de kloten, vriendin aan de valium enz. enz. laptop in beslag genomen en weer grondig gereinigd terugbezorgd door C.I.A. agent enz. enz.

Nassi Goreng Speciaal, iedereen weet hoe je 't maakt en doet het 'n beetje op zijn eigen manier. Lekker hoor.

Groet,

J.de W.  Kookdebiel