Beren enzo.....

“Wat bedoel je met enzo?” Met "enzo" bedoel ik het fenomeen “presentjes ontvangen” wat onlosmakelijk verbonden is aan het optreden in het algemeen. Al jaren treden wij op, maar sinds we landelijk opereren worden wij wekelijks verwend met cadeautjes. Eigenlijk wordt hier nooit iets over geschreven wat vreemd is. We kunnen de mensen daar niet genoeg voor bedanken namelijk. Want laten we eerlijk zijn, waarom krijgen uitgerekend WIJ die cadeautjes? Jullie zijn degenen die onze optredens komen bezoeken en daarvoor weer en wind moeten trotseren. Wij zouden jullie eigenlijk moeten overstelpen met cadeau’s.
We komen de gekste dingen tegen alhoewel, wat is gek? Voor ieder artikel is wel een toepassing te vinden natuurlijk. Drop, chocola, fruit, wijn, cd’s, speelgoed en daar komt ie.... Beren.
We proberen de geschenken altijd een goed onderkomen te geven. Snoep is het meest makkelijke. Japie de Witte is van nature geen snoeper. Daarentegen hebben Dulles en ikzelf ons de laatste 2 jaar flink tegoed gedaan aan al het lekkers. De 2 J’s die wij vertegenwoordigen in 3JS staan eerder voor JOJO dan dat ze de eerste letter van onze voornamen moeten vertegenwoordigen. Sinds 2 maanden hebben wij daar allebei een punt achter gezet en mogen we stellen dat we weer over een gezond gewicht beschikken.
Dan hebben we de foto’s. Wel of niet ingelijst. Zwart/wit of kleur. Ga maar door.... Onze studio heeft al een hoop foto’s gezien. Natuurlijk kunnen we die foto’s niet allemaal aan de muur hangen. Ook thuis is dat niet waarschijnlijk omdat je niet constant tegen je eigen “bezwete” harses wilt aankijken omdat 99% van de foto’s na het optreden gemaakt worden. Maar eerlijk is eerlijk..... weggooien doen we ze nooit. Mijn moeder zegt altijd: “Foto’s mag je nooit weggooien! Breng ze dan bij mij, ik zorg ervoor.” Bij mijn ouders thuis lijkt het inmiddels meer op het palingsoundmuseum dan op een woonhuis. Ik overdrijf hier natuurlijk (iets wat ik graag doe).
Maar wat heeft dit nou met beren te maken?
Beren hebben de eigenschap dat ze zich lekker laten gooien. Vaak wordt er met beren naar ons gegooid. Vaak krijgen we beren met daaraan vastgeniet een kaart. Beren in een mooi cellofaantje verpakt, jawel..... Ook dat!
We hebben allemaal wel buurmeisjes, nichtjes, neefjes etc.... die we altijd blij kunnen maken met dat soort geschenken. We kunnen immers niet zelf gaan fungeren als opslagplaats omdat we dan na 1 maand een “buurt Bart-Smit” kunnen beginnen met louter beren. Maar ook hier geldt dat er niets wordt weggegooid.
En heel soms zitten er bijzondere beren bij. Beren met een verhaal. Zo’n beer staat hier thuis. Die beer kijkt mij altijd aan als ik 's ochtends het ontbijt maak. Of als ik m’n haar doe. Deze beer had 2 broertjes die naar Jan en Jaap zijn gegaan. Misschien zijn die broertjes later wel geadopteerd door nichtjes of buurmeisjes..... Of niet! Dat weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat deze 3 beren uit de handen kwamen van een meisje dat samen met haar moeder naar 1 van onze theatershows was gekomen. Naar Leiden om precies te zijn. Haar moeder vertelde dat ze een enorme rottijd had gehad. Ik meen te herinneren dat haar vader was overleden. Het meisje was stil en verlegen en we konden alledrie duidelijk zien dat ze een behoorlijke klapper had gemaakt (om het zo maar even uit te drukken). Haar moeder vertelde daarna dat haar dochter enorm veel kracht had gevonden in onze liedjes, hoe jong ze ook was. We kregen uit handen van het meisje de beren die we een goed plekje boden in de auto.

Sinds die dag, 26 mei, zit Bob (zo heet de beer) in onze keuken. Bob heeft een verhaal waardoor ik Bob niet ter adoptie wil stellen. Bob blijft bij mij! Ik hoop dat het met het meisje en met de moeder weer een stukje beter gaat. We zijn jullie nog niet vergeten!

Meet Bob!! (zie foto)

Jaap Kwakman