BLOG

2008 volgens de 3JSSSSS.
Vorige week hebben we heel serieus zitten vergaderen op het kantoor van Volendam Music, ons management, over de zogenaamde “Palingsoap”.. De soap over, door, met en in Volendam en wat we daar met z’n allen over denken. Na de successen die Jan Smit behaalde met en door zijn soap en daarna Nick en Simon, Jan Keizer en onze vakantie-soap De Zomer Voorbij zijn de directeuren van de Tros van mening dat het Nederlandse publiek eigenlijk alles wat in en rond Volendam gebeurt interessant genoeg vindt om uit te zenden op televisie. De vergadering was eigenlijk om onze mening te polsen. Wij, de 3js, Jan Smit, Nick en Simon en onze managers hadden een aantal ideeen voor het programma waardoor het enigszins interessant kan worden omdat we bijvoorbeeld liever niet thuis gefilmd willen worden “...en de mensen moeten ook niet iedere week hoeven te kijken hoe jullie bij de kapper zitten...” voerde manager Jaap Buijs een aantal keren als argument op. Helemaal mee eens... al is dat nou grappig genoeg juist wel een apart verhaal want ikzelf ben bijvoorbeeld ontzettend bang voor de kapper en zit altijd luid krijsend als een speenvarkentje aan m’n moeders hand in de kappersstoel terwijl m’n moeder steeds moet zeggen: “Het doet geen pijn, Jan... het doet geen pijn”. Jaap Kwakman vergeet in z’n eeuwigdurende haast altijd te zeggen dat ie liever niet wil dat de kapper er teveel afknipt en verschijnt vervolgens altijd met te kort haar bij een fotoshoot zodat ie altijd ontevreden is over z’n kapsel op foto’s en videoclips....en wat er met Simon Keizer is gebeurd de laatste keer dat ie bij de kapper was is mij geheel onduidelijk maar zeker is dat ‘ie er al een hele tijd niet meer heen durft waardoor hij tegenwoordig steeds meer op mij begint te lijken.... dit tot ergernis van ons alletwee want Simon wordt zowieso al zo lang verward met Nick dat hij zelf soms ook niet meer weet of hij nou Nick of Simon is en nu hoort hij ook opeens vaak in Volendamse supermarkten groepjes met kleine kinderen giechelend roepen “HAAALLOOOO JAAAN DULLEEEES” terwijl hij normaal gesproken redelijk met rust gelaten werd in ons dorp en ik wordt steeds vaker van achteren aangevallen door hordes “NICK” en “SIMON” schreeuwende meisjes van 14 als ik buiten de dorpsgrenzen kom en daar word ik met mijn 33, binnenkort 34 jaar toch echt een beetje te oud voor. Maar goed... waar het om ging is dat wij gezien worden als de belangrijke schakels tussen Volendam en de rest van Nederland en dat wij dus vaak te zien zullen zijn in die soap (die hopelijk niet echt “palingsoap” gaat heten want..... nou ja... jullie begrijpen me wel) en dat wij zelf dan wel willen dat de kijker er iets van opsteekt zodat de rest van Nederland niet Volendam-moe  zal worden en wij op een gegeven moment in onze eigen soap gaar koken. We weten dat er een grote groep mensen is die het leuk zal vinden net zoals er nog altijd miljoenen mensen zijn die naar Gerard Joling willen blijven kijken... al zou hij het NOS-journaal en aansluitend Studio Sport er ook nog bij pakken.... maar we willen het interessant houden. Kortom: Volgend jaar vanaf 1 januari kunnen we bij iedere gelegenheid die de moeite waard is een telefoontje doen naar de productiemaatschappij en er staat gelijk een cameraploeg tot onze beschikking om alles vast te leggen voor “DE PALINGSOAP”.... NEE... die naam kan echt niet. In principe worden dan dus ook onze blogs overbodig als alles wat we doen wordt gefilmd. Nu moest ik de agenda van afgelopen jaar helemaal uitpluizen om een jaaroverzicht te kunnen schrijven maar volgend jaar kunnen we gewoon een link in het gastenboek zetten naar uitzendinggemist.nl......Dit zou dus zomaar mijn laatste blog kunnen zijn.....
Vanavond vertrekken we naar Curacao met een hele grote groep van zo’n zestig mensen voor een vakantie, optredens en clip-opnames. Een mooiere afsluiter van dit fantastische jaar kunnen wij ons niet voorstellen. Bijna alle mensen waaraan wij dit mooie leven van de afgelopen twee jaar te danken hebben zullen straks aanwezig zijn als we aftellen tot 12 uur en op een tropisch strand met een dito cocktailtje aan het jaar 2009 zullen beginnen. Een jaar dat ongetwijfeld minstens net zo leuk gaat worden. Voor de opnames van de nieuwe videoclip voor ons lied “Kamers van m’n hart” zullen we twee dagen uittrekken waarin we samen met onze goede vrienden van Deep Thought Productions die afgelopen jaar al onze videoclips hebben gemaakt het hele eiland rondtrekken. Wat we daar allemaal gaan doen is alleen in grote lijnen bekend en de rest laten we over aan de toeval en het enthousiasme van de lokale bevolking... heel spannend dus maar ook heel gezellig... en stiekem hoop ik dat het lied ook op Curacao een hit wordt zodat we daar nog vaak heen kunnen. Ik ben namelijk stapelgek op de Nederlandse Antillen.
Gappig is het contrast tussen deze nieuwe videoclip en de videoclip die we precies een jaar eerder maakten.. ook in de eerste week van januari... de clip van Watermensen op Schiermonnikoog. Het was daar zo koud dat we steeds maar een half uur konden opnemen en dan weer met een deken om ons heen moesten opwarmen omdat we anders zichtbaar stonden te klappertanden in beeld. De clip werd hartstikke sfeervol maar we hebben ons toen een aantal keren afgevraagd waarom we geen boybandje begonnen waren met vrolijke liedjes over meisjes en zon zodat we geen kou meer hoefden te lijden. Gelukkig is dat daarna toch snel goed gekomen.
Wat we eigenlijk in November al wisten en waar we ook heel erg naar uitgekeken hadden was de uitreiking van de Zilveren Harp. Een ontzettende mooie opsteker (letterlijk... want de zilveren harp is niet meer dan een kleine broche die je op je colbert kan spelden) voor ons debuutalbum. Een unieke ervaring om samen met het Metropole Orkest op te treden en een heel goed begin van onze carriere als popmuzikanten. Over de happening zelf, de voorbereidingen met het orkest, de dolenthousiaste familieleden die aanwezig waren, de speech van Jan Akkerman heb ik gelukkig een blogverhaal geschreven zodat ik dat later nog eens kan teruglezen. Anders was ik het allang vergeten namelijk.
Watermensen werd geen nummer 1-hit, wat we ook niet hadden verwacht maar het was wel een lied waardoor we ineens begonnen op te vallen in de serieuze muziekhoek. Het wereldje waar we zo graag naartoe wilden. Een optreden in het programma Life and Cooking en de aparte uitvoering van het nummer tijdens het harpengala deden een hoop stof opwaaien. De albumverkoop steeg ineens weer sterk en uit allerlei kampen kregen we de meest positieve reacties. Het lied watermensen kwam tot ons grote genoegen dit jaar ook op de 50 jaar Nederpop cd-box.
Door deze doorbraak aangespoord gingen we vol goede moed van start met de opnames van ons tweede album. Er was al veel over nagedacht. Er waren al een aantal demo’s en plannen voor de vertaling van twee van onze eigen Engelstalige liedjes die we met onze vorig band hadden gemaakt. Twee liedjes die we eerst in een akoestische versie hadden gebruikt voor b-kantjes van eerdere singles, een hoop nieuwe melodieen en teksten waren al geschreven in het jaar ervoor... we hadden dus een hoop materiaal dat uitgewerkt moest worden maar we hadden ook ruim de tijd.... dachten we zelf.
Tijdens het paasweekend gaven we voor de eerste keer concert met een volledige live-band.  Uiteraard hebben we alledrie al honderden keren opgetreden met een band maar nooit als 3JS zijnde. We vonden dat onze Volendamse fans en ook onze vaste fans uit de rest van het land zo’n concert wel verdiend hadden nadat ze al twee jaar naar onze cd luisterden. We begonnen ’s middags met een kids-concert voor alle basisscholen van Volendam. Dit korte concert (ook met live-band) werd al een groot succes al was het voor de allerkleinste kinderen wel een beetje teveel van het goede. Zoveel indrukken in 1 keer werd sommige kinderen gewoon teveel maar tijdens het wiegelied stonden ze gewoon weer allemaal te springen net als tijdens onze tour langs de scholen die we een paar weken daarvoor hadden gedaan ter promotie van de single Watemensen. Al deze optredens filmden we en op elke school vertelden we dat het een soort wedstrijd was wellke kinderen van welke school het hoogste konden springen. Alle versies van het Wiegelied hebben we vervolgens ook op youtube gezet. Dus als julle het kunnen vinden.... Het uiteindelijke optreden met Pasen werd een groot succes. Twee lange sets waarin we al onze liedjes speelden die stuk voor stuk werden meegezongen. Uiteraard ook een gastoptreden van onze vriendin Martine Bond die dan niet mag ontbreken aangezien we jarenlang samen met haar hebben opgetreden op de dijk. Het grote optreden smaakte naar meer. Dit is wat wij graag willen.. Wij zijn meer muzikanten dan tape-artiesten. Het gevoel van een goeie drummer die achter je zit te meppen is verslavend. Volgend jaar gaat het eindelijk beginnen voor ons als we een aantal grote festivals gaan doen met een hele band. Heerlijk.
Vanuit onze platenmaatschappij was er twijfel of we nog een single zouden moeten uitbrengen van het album Watermensen omdat er ondertussen drie (met “de zomer voorbij” meegerekend vier) singles vanaf waren gekomen, of dat we het hierbij moesten laten en na de zomer met een splinternieuwe single moesten komen maar wij waren vastberaden... Het effect dat we in Volendam hadden met het Wiegelied wilden we in het hele land bereiken. In Volendam wordt al drie jaar lang de tent afgebroken als we dit liedje spelen en aangezien we nog een hele zomer vooruit moesten langs honderden feesttenten die afgebroken moesten worden waren we vastbesloten dat het Wiegelied onze volgende single moest zijn. We slaagde erin om met de clip exact uit te beelden wat we met het liedje bedoelden. Een jongetje dat in slaap valt en droomt dat ie in een enorm feest terecht komt. Alle bekende figuranten, met als belangrijkste, moeder Yolanthe en Robbie (ome-zegger van mijn broer en 3js-fan van het eerste uur) maakten van de clip en de opname ervan een groot spektakel dat op youtube ondertussen bijna 400.000 keer werd bekeken.
Het werk in de studio ging ondertussen gewoon door, naast het steeds groeiende aantal optredens per week. Het album moest pas in September klaar zijn dus we hadden zeven maanden de tijd maar we kwamen er snel achter dat er maar weinig uren per dag overbleven om in de studio door te brengen. We hadden geen keus. Tijdens dit proces beleefden we vele hoogte- en dieptepunten. De hoogtepunten beleven we steeds als een nieuw idee goed blijkt te werken... bijvoorbeeld een gitaarloopje, een vioollijn, een zangmelodie. Als een liedje in elkaar valt. Zo’n creatief proces kan dan zo mooi zijn maar waar deadlines zijn komt onvermijdelijk stress om de hoek kijken. Op een gegeven moment hadden we zo vaak naar onze eigen nieuwe liedjes geluisterd dat we zelf niet meer konden oordelen of we nog goed bezig waren.. We stuurden onze demo’s naar John Ewbank om zijn mening erover te horen. Toen deze zijn enthousiasme had uitgesproken besloten we door te gaan met het produceren van onze pot pourri van stijlen. Zoals we al eerder vertelden is het in deze tijd heel ongebruikelijk om een album te maken met liedjes die qua stijl zoveel verschillende kanten op schieten. Je loopt het risico dat luisteraars niet meer weten wat ze ermee aan moeten maar goed... Dit is de chaos die in onze hoofden aanwezig is en HET MOET ERUIT!!! Gelukkig hebben wij de beste platenmaatschappij van Nederland die een grenzeloos vertrouwen in ons heeft zodat wij gewoon mogen maken wat we zelf willen. Kamers van m’n hart is het resultaat geworden.... reggae, jazz, Amerikaanse westcoast, pop, rock, Ierse, Afrikaanse en Turkse volksmuziek en zelfs een vleugje palingsound zoals BZN het zou maken... Allemaal op datzelfde album. “De 3js hebben geen vaste stijl en dat is hun stijl” was later een mooie zin uit een van de positieve recensies over het album. Gelukkig maar want we hadden letterlijk onze levens, relaties en gezondheid op het spel gezet voor het album. Volledig overspannen na het overschrijden van twee deadlines rondden we de opnames af op het allerlaatste nippertje net voordat we naar Spanje mochten vertrekken voor de tweede serie “Jan Smit de zomer voorbij”. Een hele welkome vakantie-trip dus.
De reis begon met de opname van de clip voor “Hou van mij”. Volgens ons allemaal het beste en waarschijnlijk meest hitgevoelige nummer dat we hadden geschreven. We kozen voor een verlaten landschap in het zuiden van Spanje waar we een hele sobere Coldplay-achtige clip opnamen. Heel sfeervol en romantisch zonder dat het zoet werd. Goed gelukt naar onze mening en hou van mij werd inderdaad heel positief ontvangen. Giel Beelen, die het lied al had gehoord toen het nog een demo was, steunde het lied zoveel hij kon, mede omdat hij toen zelf toevallig net heel verliefd was geworden op een meisje. Zijn enthousiasme werd helaas niet genoeg gedeeld door de rest van de 3FM organisatie waardoor het lied daar niet op de playlist kwam, zoals er eigenlijk nog nooit een lied uit Volendam op de playlist van 3FM of 538 is gekomen maar dat mocht de pret niet drukken. Radio 2 werd wel enthousiast genoeg en daar kwamen we vooral door de goede steun van Daniel Dekker wel op de vaste playlist. De reis door Spanje met onze vrienden was onvergetelijk. Veel mooier nog dan het jaar ervoor. In tien dagen tijd beleefden we talloze schitterende momenten waarvan er vele werden vastgelegd op camera met als meest opvallende natuurlijk de storm op zee en het door Jaap Kwakman verzonnen verhaal waarmee we shownieuws in de maling namen, dat het zelfs schopte tot een van de leukste tv-momenten van het jaar. Voor onszelf waren de samenwerkingen met de gastmuzikanten en de steeds sterker wordende band met onze Volendammer collega’s en de rest van het productieteam  de mooiste kanten van de reis. We weten in ieder geval nu al dat we volgend jaar weer een spectaculaire reis in het verschiet hebben en wat ons betreft mag het nog jaren doorgaan. Onze vriendinnen denken er iets anders over maar goed....
Terwijl we in Spanje waren kon men in Nederland kijken naar de herhalingen van onze eerste reis-soap die twee weken lang dagelijks werden uitgezonden. Door de gunstige programmering op nederland 1 precies na het olympisch journaal keken er ook inderdaad uitzonderlijk veel Nederlanders naar deze herhalingen. Elke dag gemiddeld 1,1 miljoen mensen van alle rangen en standen en dit effect konden we bijzonder goed merken toen we terugkwamen in Nederland en onze optredens hervatten. Ineens leek het alsof we tien keer zoveel fans hadden tijdens de optredens. Het Wiegelied begon in te slaan als een bom en af en toe zagen we zogenaamde Volendamse taferelen van mensen die met duizenden tegelijk begonnen te springen. Geweldig. Het werkte! Ook begon het album Watermensen nog verder te stijgen en kwam na 15 maanden weer in de top twintig terecht.
In oktober van dit jaar kwam het, door ons en onze fans lang verwachte tweede album uit. De geboorte van een kind. De liedjes waar we eerst zelf 2000 keer naar hadden geluisterd mochten de wereld in maar we hadden er het volste vertrouwen in. Voor elke seconde op het album is vier uur gewerkt... heb ik op een gegeven moment uitgerekend.. en dan hoef je je nergens voor te schamen. De fans waren laaiend en lijken alles te begrijpen wat wij willen maken... dat belooft wat voor de toekomst. Tegelijk met het uitkomen van het nieuwe album begon de Jan Smit Komt Naar Je Toe Tour.... een beter platform is er niet voor ons om te laten zien wat we kunnen. Ruim honderdduizend nieuwe mensen hebben we ondertussen bereikt door dat voorprogramma en iedere avond is het even leuk. Kon die tour maar voor eeuwig doorgaan. Tijdens deze tour werden we ook nog eens uitgenodigd om mee te doen met De Vrienden van Amstel Live in Ahoy. Tien uitverkochte Ahoy concerten waar alleen de groten der Nederlanden jaarlijks mogen optreden. We zijn ZO blij en vereerd en kunnen het niet afwachten.
Het jaar is om... ongeveer 250 optredens zijn voorbij gevlogen. Vaak drie op een avond waarbij ik mezelf er dan soms op betrap dat ik na het derde optreden niet meer weet waar het eerste optreden was. Zo snel gaat het allemaal. Te snel om ervan te genieten. Onze eerste auto heeft na 100.000 kilometer gister z’n laatste ritje voor ons gereden. We hebben ‘m ingeruild na bijna twee jaar trouwe dienst en hebben de auto van Wolter Kroes overgekocht, een bijna nieuwe Mercedes R 320, dezelfde als Jan Smit en Nick en Simon. ..een klasse hoger zou je kunnen zeggen. We zijn klaar voor het volgende jaar. De kaartverkoop voor onze theatertour “Akoesteren 2009” gaat heel goed. We hebben een speciale theaterband samengesteld met hele virtuoze muzikanten en ook voor het festivalcircuit hebben we een band samengesteld.. weer een andere band... volgend jaar gaan we dus met verschillende bands optreden buiten de vele tape-optredens om en uiteraard moet er weer gewerkt worden in de Votown Studio aan het derde album waar ik het verder absoluut niet over wil hebben. Grootse plannen om het qua tijdsindeling beter aan te pakken volgend jaar zullen ongetwijfeld weer in de soep lopen want tijd die je niet hebt kun je ook niet indelen. Maar we mogen niet klagen. Het gaat beter met ons dan dat we ooit hebben durven dromen. We hebben een album gemaakt dit jaar waarop we ongelofelijk trots zijn en dat is eigenlijk het enige wat we willen: dat mensen later zeggen dat de 3js belangrijk zijn geweest voor de Nederlandse popmuziek... Dan zijn we geslaagd.
Vanavond gaan we naar Curacao om misschien nog eens rustig na te denken over afgelopen jaar. Terwijl we daar dan toasten op goed 2009 zal ik nog even denken aan jullie, onze vaste fans in Nederland aan wie we zoveel te danken hebben. Talloze keren hebben we met z’n drieen over jullie zitten praten in de auto. Hoe ongelofelijk het is dat jullie jaarlijks ZO veel kilometers willen afleggen om ons iedere keer weer te komen bezoeken. Altijd weer even enthousiast en altijd weer op de foto. We kunnen het zelf niet altijd bevatten maar zijn jullie wel ontzettend dankbaar. Jullie aanwezigheid, gezelligheid, jullie cadeautjes (weliswaar iets teveel chocolade) en jullie verhalen in het gastenboek zijn onmisbaar geworden voor ons. Als we tegenwoordig ergens optreden en we zien geen bekende gezichten vooraan in het publiek dan zijn we lichtelijk in paniek. We wensen jullie allemaal een heel gelukkig, gezond en gezellig nieuwjaar toe en wij zullen weer ons uiterste best doen om jullie 2009 van een soundtrack te voorzien.